martes, 18 de septiembre de 2018

Todos los tacos (Segunda Temporada)

Esta de regreso uno de los mejores videos sobre tacos mexicanos. Porque es:
  • Breve
  • Bien documentado
  • Divertido
En esta nueva temporada tenemos 4 clásicos:

Tacos de Vísceras:

Si sois un poco aprehensivos, pues podéis saltaros este. Pero realmente es obligatorio verlo para que podáis poneros al tanto de muchos de los tacos más auténticos de México:


Tacos de Birria:

Ahora aquí empieza la tourné. Para tomar birria, hay que ir a Jalisco. Y aquí van a grabar el video a Guadalajara "la perla Tapatía". 

 

Tacos de Carnitas:

Y para carnitas, hay que regresarse atrás y visitar Michoacan. 
 

Tacos Gobernador: 

Son "tacos Gobernador", no "tacos de Gobernador". No se hacen de carne de gobernador. De hecho son de camarón (langostino).
 

 

miércoles, 12 de septiembre de 2018

Pistas: A Adega Das Caldas (Ourense)

Perdín o tren. Así, literalmente: tiña que pillar un tren a Madrid en Ourense e cheguei tarde. Conseguin un billete no tren nocturno (o último billete que quedaba). Así que co cambio de planes, tiña que buscar onde cear en Ourense.

Estaba no barrio de A Ponte. Ben podería ter cruzado (a ponte) e ir mirar que había no centro en Ourense, pero chistoume o que había no barrio, especialmente a Adega das Caldas. Ainda ... que cando vin a súa entrada pensei que era máis ben estilo "mesón". Esa é a primeira sorpresa. Pides de ir ó restaurante, e levante atrás: o sitio é enorme e ten un xardinciño (con mesas no xardín - con teito). Moi chulo.

A comida é realmente bóa, cunha variedade de viños bastante xeitosa. Os prezos son tirando a careiros, acordo ca bóa calidade de todo. O servicio, de luxo. O ambiente é formal, pero moi acolledor.

Aquí van os exemplos do que puden probar:


As ameixas "á mariñeira". Este plato entusiasmoume especialmente: as ameixas eran moi bóas, e sobre todo, a salsa era unha innovación sobre a tradicional: tiña un chisquiño (moi discreto) de picante.



O arroz con chocos, estaba no punto (prato abundante, para compartir).





E o outro momento espectacuclar era o postre. Teñen a súa versión da "Tarta de Santiago", que ten un interior líquido (de amendoa). Fantástica!

En resumen, unha interesante descuberta en Ourense. Recomendamola. 

Adega das Caldas
Av. das Caldas, 11,
(Barrio de A Ponte)
32001 Orense, Ourense
Teléfono: 
988 61 58 84


Por certo, aquí vai un video do cociñeiro:


sábado, 1 de septiembre de 2018

Clamato (con cerveza)

Por se tedes curiosidade do famoso mundo do "clamato" (con cerveza) que tanto adoran o mexicanos:


E moitas máis cousas: como abrir os ostiones (ostras), o dos camaróns (langostinos) secos, as diferentes salsas, o tajín. Este pequeno video é moi interesante para coñecer moitos detalles.

viernes, 3 de agosto de 2018

Que vai Kheer?

Cando me ofreceron postre eu non tiña sitio. Aparentemente non comera tanto, pedira tan só un plato (nada de entrante, bueno picoteei nos papadum estes típicos que poñen mentras ven a comida). Pero hai algo aquí nos platos pakistanies, que se ben cando chos traen na sua cazola cativa, coma de xoguete, pensas ... con iso podo ben, pero logo vas papando e hinchas. Se cadra é cousa das cantidad de especias que lle poñen, se cadra é o de que che traen pan quente (rotis e naans) (e a miña abóa sempre dixo que era malo tomar pan recen saido do forno, que empachaba). Eu dixelle que sorry

Pero o tipo ou non me entendeu ou non me quixo entender e trouxo o menú para que mirara nos postres. Había 2 cousas... gulab jaman e kheer. Desde que temos internet nos móviles todo é máis sinxelo. Busquei en Internet estes nomes para ver que eran, e non pedir ó chou. 

O gulab jaman o recoñecín rápido. Son unhas bolas de masa en almibar. Todo moi contundente e empachante. Ademáis xa os coñeo e non me gustan gran cousa. O almibar ainda ten alguns sabores xeitosos, pero a bola é todo graxa e azucre. Vamos, e menos estando empachado. 

O kheer segundo parecía nas fotos parecía arroz con leite... e sí... parecía algún tipo de arroz con leite.

 
¡E acertei! Se ben o arroz con leite pode chegar a ser moi empalagoso, este que fan aquí é curioso. Parece máis ben unha crema. Notaselle que ten arroz e leite, pero esta suaviño. Tamen se lle nota sabor de varias especias (curiosamente nada de canela). Ademáis viña moi frío, co que casi era un xeado. Moi bó. Gustoume o choio.

Enton caín na conta ... eu xa tomaara kheer antes ... ainda que era un chisco diferente. No avión puxername isto: 
Si, iso que se ve por dentro tiña todo o aspecto e sabía a fideos (a ver tampouco é que a pasta teña tanto sabor, pero sí tiña a textura e medio non sabía coma a pasta). Cando o probei pensei... ¡vaia invento! Un postre feito con fideos. Nunca pensaría en elo.

Pois para nada é un invento extraño. Resulta que por estes rumbos é moi popular o kheer feito con fideos (chámase seviyan kheer). E coma veredes no seguinte video son fideos normales ... dos de facer sopa. 

Apuntoa receita e xa probarei algún día en Galicia a facer este postre con fideos. A ver que tal queda. 

jueves, 12 de julio de 2018

Pexegos de onde remata Persia

En Pakistan estan entusiasmados cos seus mangos (apartade os vosos malos pensamentos): o froito de Mangifera indica. Cando daba con alguén novo, logo de falar de varias cousas sempre saía na conversa... have you tried mangos? they are really great, aren't they? Pakistan has the best mangos of the world... E a verdade é certo, eran ben bós.

Pero esta conversa vai de outra cousa moi xeitosa que tiñan alá en Pakistán, e que son os pexegos. Alá estaban tomando e vendendo pexegos por todos os lados. E eu pensei ... é normal... o pexego é Prunus persica, e Pakistan esta onde remataba a antiga Persia. Canda menos a Persia da época de Alexandre Magno, que andivo por alá (polo val do Indo).


Pero antes de que sigamos... o certo é que por moito Prunus Persica que se chame, en realidade non ven de Persia, se non que o pexego é orixinario de China. Pero mira, incluso en eso, Pakistan está no lugar correcto, porque un pouco máis enriba comeza China.

¿E coma están os pexegos en Pakistan?

Eu era dos pexegos estes un chisco ácedos, un tanto brandiños, de estes que le metes o dente e soltan zume... e que sempre lles queda febra pegada ó carozo.

O curioso é que alá por Pakistán os pexegos son un tanto diferente. Primeiro, coma vedes, estan separados da carabuña, o que os fai cómodos para cortar. O segundo que son extrañamente firmes e de carne tirando a seca.

Vaia, xusto case o oposto de coma me gustaban a min. Pero ... un é de aceptar novas propostas: co tempo cheguei a aprecialos moito. De sabor teñen ainda un sabor máis marcado ca os nosos, e o que estiveran duretes (ainda que maduros, é unha cousa curiosa) tamén tiña o seu xeito.

Así que os pexegos Pakistanies tamén estan moi ben.

Ah, xa para non deixalo atrás, ¿coma son os mangos Pakistanies?



Coma vedes son dos mangos marelos ... e non tan grandes. E ainda que vexades que esta un chisco verde ... curiosamente estan maduros. Son mangos moi suaviños que xa están blandiños e doces sen ter que madurar máis. Tamén estan de campeonato. Eu tomaba un zume de mango (en realidade máis ben un batido) todos os días.