martes, 26 de mayo de 2020

Queique (feo) de mazá e noces.




A estrea do meu forno facendo pastelería, e todo foi feito co que se puido conseguir (non hai maneira de mercar rápido formas para o forno). Este queique parecía problemático porque ... ten moita fruta e porque non teño levadura química (usei bicarbonato e limón). Tiven que darlle un pouco de lume de máis porque quedou sen cocer no interior. E ainda así segue a estar pouco feito ... Pero ... máis ca un defecto, é unha virtude. Nunca tomaredes por ahí un queique tan terniño e con tanta mazá. E case un cruce entre un queique e unha tarta de mazá.

Receita na que me inspirei ainda que lle cambiei algunha cousa: 

Bizcocho de manzana y nueces, esponjoso y casero











A canela, ainda que sei que hai xente que lle repugna ... é un puntazo. Fai máis saborosa ainda a mazá. Dalle un aquel. Coido que algunha outra especia (noz moscada) pode que lle fora ben. Pero ahí vai o gusto de cada ún.

domingo, 24 de mayo de 2020

Biryani de polo estilo Hyderabad.



Outra vez máis unha combinación dos ingredientes que había en casa: arroz basmati e polo. Inicialmente ía facer un curry, pero logo pensei que era unha perda usar o basmati só para o curry e fixen o biryani.
Pois sí, porque o Biryani é algo un tanto diferente a arroz con polo. E un plato de arroz feito no forno (na versión máis ortodoxa) ou cociñado a lume lento nunha ola axeitada (na versión máis cómoda). Cando estiven en Pakistan tiven ocasión de probar varios biryani moi interesantes, e en parte quería tentar reproducir aquela lembranza. ¿E que tal quedou? Pois ... non quedei entusiasmado ó 100%. A carne quedou demasiado feita, e o arroz unha parte moi feita e outra si ben no punto. Ainda que lembro que unha parte do arroz debe quedar moi feito e outro no punto (suponse que a gracia do plato é que hai arroz en 3 estados de cocción o mesmo tempo, e que o comes mezclando capas). O máis interesante foi que o sabor e aroma quedou coma lembraba. O cal se me fixo un tanto sorprendente, porque a cantidade de especias (e limón e cilantro) que se mezclan neste plato é tal, que non se sabe que pode sair.


 Receita que mirei:

viernes, 22 de mayo de 2020

Guisantes de la huerta



El plato quedó mal. La idea era buena: aprovechar que tenía unos guisantes fesquitos de casa para hacerlos muy poquito con un poco de panceta (por lo del tradicional guisantes con jamón de los menús del día) y acompañados con un huevo escalfado con un toque de salsa de chipotle (chipotle y yema de huevo es una combinación divina).
Pero como veis, el huevo se me hizo de más. Y apenas fueron unos segundos mientras intentaba decidir como sacar el huevo del agua. Pues ese nada y ya se solidificó todo.
No estuvo terrible, pero habrá que esperar a otra tandada de guisantes para intentar hacerlo mejor. (A lo mejor para la proxima me planteo hacer los huevos escalfados metidos en plastico como la mitad de Youtube asegura que quedan perfectos).










martes, 7 de abril de 2020

Comida de Reclusión: quesadillas de papa con chourizo

A ver amigos ... cando queredes facer comida mexicana na casa se cadra pecades un pouco de ambiciosos: queredes facer tacos ó pastor, carnitas, enchiladas (bueno, as enchiladas son máis ou menos fáciles), mole.... Algúns de estes platos mexicanos son complicados e outros requiren ingredientes non fáciles de topar.



Pero hai un plato moi típico de Ciudad de México (e outros sitios) que é moi fácil de preparar, porque os ingredientes tamén os hai aquí: as quesadillas de papa (pataca) con longaniza (chourizo). Non ten demasiada historia facelas en España:


A ver, un par de consellos para darlle máis autenticidade:
  • O chourizo mexicano esta moi pouco curado. Así que se queredes conseguir a textura adecuada, o mellor sería que mercarades chourizos de esos para asar ou freir, que veñen crús. 
  • O chourizo mexicano adoita a ser máis picane ca o noso así que cando preparedes as patacas podedes meter na tixola un pouco de guindilla, un pouco de cayena ou pementón picante. 


A historia é así de sinxela. Preparas este guiso. Deixalo nun lado e logo cando queres facer as túas quesadillas pois:
  • Colles unha tixola ou plancha e metela a lume forme (espera a que esté quente, moi quente) 
  • Pos a tortilla por un lado, e deixala uns segundos. 
  • Daslle a volta, meteslle a tua mezcla de pataca con chourizos 
  • Podes poñer queixo na quesadilla ou non (o queixo é opcional nas quesadillas en Ciudad de México) 
  • Doblala (ademáis de quesadillas o outro nome que teñen é dobladilla) e deixala facer un rato ata que a tortilla se poña crocante
  • Daslle a volta e deixala outro tanto
  • Sacalas e apartalas (as quesadillas quedarán ca forma doblada)
  • Cando as vaias a comer, se gostas do picante podes abrir a quesadilla e poñer salsa. Logo volvela a pechar e a comer nela. 


 A ver agora van un par de notas para os que queirades poñer o voso toque orixinal:

¿Podo poñerlle Valentina (ou calqueira outra salsa de botella)?

Valentina muy salsa
NON. Non deberías. A ver, os mexicanos poñenlle a Valentina a todo: pombiñas de millo, ás patacas fritas, á fruta, ó peixe, á pizza, ás hamburguesas, ós bocadillos.... Pero non lla poñen ós tacos nen as quesadillas. Para isto deberías mercar unha salsa mexicana, ben verde, ben vermella das que veñen en latas ou tarros. Se non cun pouco de tomate e chiles podes facer ti unha na casa. Non é dificil. Os tacos e as quesadillas fanse con salsas frescas que levan tomate.

¿Podo usar o queixo de gratinar ou os tranchetes para as quesadillas? 

 Pois a verdade é que non. Os mexicanos non usan ese queixo para as quesadillas. Usan queixo de verdade e non estas cousas procesadas. O que habitualmente usan é o quesillo/queso oaxaca pero non o vas poder conseguir aquí. En calqueira caso, usan queixo de verdade. É moito mellor que uses queixo de barra ou incluso queixo de tetilla. O queixo de tetilla ese moi cremoso da moi bo resultado para isto. Ainda que si que é bo que o cortes en tiras ou fino. Non te preocupes, dentro da tortilla vai pegar moita calor e o queixo vaise derreter igualmente.


 

domingo, 29 de marzo de 2020

Comida de Reclusión: Empanada de millo corvo

Pois aquí continuamos probando a facer cousas na casa. Neste caso atrevinme cun tema que coñecía bastante pero nunca me animara a facer: unha empanada de millo. Si teño axudado á miña aboa a facer pan millo (hai anos), pero nunca o fixera eu. Máis que nada porque tampouco é tan fácil conseguir fariña milla. Pero ...

Hai uns meses topei á venda fariña de millo corvo.  Así que xa non tiña excusa para facer a miña empanada de millo (xa só necesitaba tempo). Por certo, merquei o millo corvo en Cangas, en Supermercados Mario en Hio, por se queredes conseguir (ainda que non sei se teñen todo o ano, ou só por épocas).
Coma podedes ver a fariña de millo corvo, se ven o millo corvo ten o gran moi escuro, case negro. A fariña por contra é dun color entre violeta e gris. Tirando a clariño. Isto é porque ainda que o gran do millo corvo sexa escuro, o interior do gran é de cor clara. Así que cando se moe, combinanse ambas cores e tira para o gris.

Hai moitas receitas de coma facer masa de millo, pero bueno, eu tirei de esta: empanada de millo de Carmucha. De todas formas nen fixen moito caso das cantidades nen nada. Pero sí tomei en conta o tema de que hai que levedar primeiro a fariña de centeo e logo engadir o millo.

Así que as foi. Metín a levedar un cuarto de kilo de fariña de centeo co levedo. Ó día seguinte, pois engadin a fariña milla, e con auga quente comencei a amasar. Como vedes usei unha espátula de pau, porque a masa de millo pega a todo (ás maus ainda máis). Coma vedes, ca auga a fariña miña pasa a ter unha cor ainda máis gris.

Coma dixen a masa milla non é cousa de traballar co rodillo e tal ... se non que fun estendendo nunha bandeixa aceitada:


A empanada ía ser de xoubas/bocareus (coido que eran bocareus) e puxenlle tamén un pouco de cebola e pementos:

E coma se pudo, tapouse ca masa, pero unha vez máis non extendida co rodillo se non un pouco cas máns:

Hala e vai ó forno. 45 minutos a 200ºC. (Outras receitas din que chegaba con media hora, pero na realidade eu vin e ainda lle faltaba, e puxena 15 minutos máis).
Comoa se ve, a masa cambiou de color a máis escura. Ainda que na foto pareza que ten cor castaño, en realidade a cousa era máis ben tirando a cor burdeos.

 A ver, non está super bonita, pero non era a intención. O que importaba era a sabor, e a empanada quedou ben, cocida no punto, con moi bó sabor da xouba.
E nada, así foi. Ah ... ¿e que diferencia ten o millo corvo? Hei ser sinceiro ... non se noita moita diferencia de sabor. Pero ... isto non quere dicir que non mereza a pena compralo. Porque neste caso o interesante é que é millo cultivado en Galicia e un ingrediente que non ides poder conseguir tan facilmente. E o toque de cor que quede na vosa empanada (se a facedes máis bonita ca miña en forma) vai a lucir ben.