Deseño galego: Latas de Conservas

Gustame moito moito coma era o deseño clásico das latas de conservas galegas (tamén algunha conserva moderna). E non estou falando das marcas máis habituais e frecuentes dos supermercados. Que iso é outro tema, agora mesmo con tanta marca blanca e con que os supermercados só negocian con grandes productores, que moitas das pequenas marcas de conservas galegas non aparecen polos supermercados (ou aparecen pouco). 

Así que cando vou de visita por algún lado e dou con alguna lata de desño moi interesante, pois vai para casa. Que é unha colección moi xeitosa: por un lado é algo que podes gardar moito tempo, e por outro lado, cando haxa ocasión (ou necesidade de improvisar algo) pois xa tes a comida á man. 

Ademáis do deseño (que é unha motivación moi grande para mercar o producto, tamén me perden moito as que son de variedades que non son tan habituais, por exemplo neste caso os Chicharrillos viñeron por iso (ainda que vou dicir unha cousa, a pesar de que é un peixe que gosto moito, non sei que lles pasa, pero en lata non son dos que máis me convencen, prefiro por sabor as xoubas ou as agullas). 

Ingredientes e comida de todo o mundo en Vigo

 Pois mira, estes días andiven mirando en tendas de productos exóticos, mirando o que teñen e tal (estaba buscando unhas cousas para cociñar e tal). E pensei que bueno, supoño que moitos coñecedes xa algúns, pero non está mal deixalo compartido na rede. A ver se axudan a algo. 

(Nota, non vou a listar todos, nen vou a incluir os de comida latina, porque hai moitos e non hai maneira sinxela de incluir a todos. Vou tirar por cousas máis exóticas).

Pak Frutas

Pois está en Torrecedeira e supoño que os que vivides pola zona xa o tedes coceñido. Polo nome xa podedesi imaxinar que o dono é de Pakistán. Ainda que é unha tenda que vende de todo (especialmente moita fruta e productos frescos, está moi ben ainda que non queirades cociñar exótico)... o interesante son as cousas de outras orixes que ten. 
Ten moito producto latino (peruano, colombiano e cousas brasileiras), pero sobre todo e é obvio... ten productos de Pakistán e India. Dende arroz basmati a granel, coma legumes e outras cousas tamén a granel. Especias, sementes e ... 
Ademáis ten moitos ingredientes necesarios para cociñar comida do Industán (ghee por exemplo). 

🗺️ Pak Frutas 

Supermercado Rebeca 

Pois outro mega clásico de Vigo. Xa leva unha chea de anos, pode que máis de 10. E supoño que se convertiu xa nun lugar de referencia. 

Sei que hai moita xente que vai polos productos xaponeses e coreanos, pero eu estou moi a tope ca cociña china así que eu vou sobre todo para mercar cousas de orixe china. 

Ademáis de ter todos os ingredientes posibles (dende arroz a sacos de 10 kilos) todo tipo de noodles, setas secas, miles de tipos de salsas, ten tamén moitas cousas conxeladas (o cal é unha bendición). 

Pero o que sempre se me fai interesante é que ten vexetais dos que lles chistan os chinos (as suas berenxenas, repolos, bimi, setas, pak choi, raices de loto ou taro...), todas moi bóas e a precios moi axustados. 
Ademáis de todo isto, tamén vende productos latinos (sobre todo andinos, de México e Centroamérica non tanto). 

🗺️ Supermercado Rebeca 

E abre os domingos así que o fai ben convinte! (Incluso para cousas que non sexan exóticas). 

Elharari Carnicería 

Iste está na Rúa Pino, por onda Os Choróns. Sei que hai outras carnicerías e tendas de productos halal e do norte de África, pero mira esta tenda ten unha chea de cousas e non é tan coñecida.

Aquí o dito, hai moitísimos productos das cociñas do Norte de África (os propietarios son marroquies), pero tamén vendense moitos productos de moitas outras partes de África. E moitas máis cousas (coma sempre tamén teñen productos latinos).

Ainda que fora poña que é unha carnicería, é realmente un supermercado e non é tan pequeno. Para os que gustedes dos doces árabes, ten unha sección de panadería dentro que mete moito medo. 

Logo no demáis, pois hai dende especias, salsas, froitos secos, ata cousas moi interesantes como peixe seco. 

🗺️ Carniceria Halal El Hariri

Esta pascua: Casatiello napolitano!

 Pois nesta Semana Santa deume por facer unha cousa que seica é moi, moi típica de Nápoles en pascua: 

Que un ó do ver ós ovos arribas pensará que iso semella moito a Bola de Pascua que se estila por moitos sitios do Salnés. A verdade é que si. 

Bueno, eu descubrín de maneira moi curiosa a existencia do Casatiello ... foi de visita en Nápoles (e non era Pascua, estaba en febreiro), nunca Salumería moi típica e auténtica tiñan varios pasteles (salgados) para mercar e levar e escollín un que parecía unha rosca, e non lles din entendido coma se chamaban. E ... sorpresa, levaba un ovo dentro e tiña algo de carne salgada dentro. E gustoume. 

Co paso do tempou soupen que iso era un Tortano (ou igualmente un Casatiello, porque usan os nomes moi alternativamente). E o que levaba dentro eran ciccioli, que son uns rixóns que estilan en Italia. E que se gardan e se venden de maneira moi parecida ós chicharróns prensado da parte de Lugo.  E un pouco por isto, porque en Galicia podese conseguir algo moi semellante ós ciccioli, pois quedei ca receita por se podía facer. 

E bueno, e cuadrou que este mes tiña uns chicharróns na casa e tempo e... alá imos! 

E coma sempre, eu para cociñar máis que libros busco moito nos videos de Youtube. De todos os que din chistoume iste dos de Giallo Zafferano. Que seguín bastante excepto porque non lle metín nen queixo nen salami (porque o Tortano que eu tomara en Napoli non levaba esas dúas cousas, e porque bueno, xa me parecía bastante meterlle tanto chicharón): 

Non vou detallar moito o dos pasos nen as cantidades que xa din no video. Só poño as fotos do proceso e tal para que vexades coma foi e que non é moi complicado.

Aquí vai unha pequeña curiosidade e unha pequena trapallada caseira. Coma non teño unha forma de rosca... poiso que fixen foi coller unha bote de lata usado e metino no medio para que fixera do centro. E a cousa funcionou ben eh. 

E despois para comer isto é parecido a coma facíamos ca Bola de Pascua: sacas o ovo, cascalo e rillalo co pan. 

Café de Andar por Casa: Lugares onde mercar café en Vigo

Hai 5 anos publicamos un post onde recomendábamos Buenos sitios para comprar café en Galicia. Moito ten cambiado o mundo do café dende aquel momento e foi subindo o número de sitios, o estilo do café que se vende e por desgracia tamén os prezos. Imos deixar ese post coma foi escrito para que quede referencia histórica de coma era o mundo do café hai non moito tempo. Pero vou tentar deixar un pequeno listado útil de moitos dos sitios onde podedes mercar café pola parte de Vigo (xa o de facer un listado de sitios por toda Galicia fáiseme bastante compliado, mellor vou centrarme nos sitios onde estou mercando café cada dúas semanas). 

Todos os sitios que comento aquí téñolles comprado o café, e recomendo todos. Pero claro, agora mesmo todos sodes xa conscientes que hai varios niveles de calidade no café e tamén diferentes prezos. E non necesariamente o café máis caro vai ser o voso favorito. En moitas de estas tendas que comentamos podedes probar os cafés antes de mercar e así decidir. Eu no meu caso gosto de ir saltando de tenda en tenda e ir probando cousas diferentes que non coñezo. 

Torradores tradicionais 

• Café Campinas S. Paulo. Ten dúas tendas, unha en Gregorio Espino 19 (no Calvario). E outra en Marques de Valladares, pegado á Porta do Sol. Levan máis de 100 anos torrando café en Vigo. Nas súas tendas podedes mercar graus de café ou moidos no momento en diferentes grosores. Venden cafés de diversas orixes: Colombia, Brasil, Costa Rica, Kenia, Jamaica, México, Australia, Etiopia, Nicaragua, Guatemala, Puerto Rico Cuba Sumatra e Panamá. Web: https://cafescampinas.es/
• Cafés Do Noso. Torran en Salvaterra do Miño, e ademáis de venderse en algúns supers, teñen unha tenda en Praza da Independencia (Do Noso Gourmet). Pois podedes comprar en grau ou moido a diferentes tamaños. Teñen cafés de multiples orixes, Colombia Brasil, Burundi, Nicaragua, Guatemala, Etiopia, Kenia. Instagram: https://www.instagram.com/grupodonoso/

Pequenos Torradores de Cafés de Especialidade en Vigo e Arredores

• Forest Coffees. Podedes mercalos en Sabor Maestro, en Marques de Valladares. Son cafés de especialidade de diversas orixes que torran en Vigo. Estaban propoñendo 4 gamas, que describen con cores e nomes descriptivos coma Traditional, Sweet, Exotic, Strong e Citric (o descafeinado nesta ocasión). En todos estes cafés son dunha orixe específico, cafés de finca e con todo o detalle. O que fan un chisco diferente e que escollen fincas e orixes de tal maneira que axusten a un de estes perfiles. Así o cliente vai ter sempre 4 perfis de sabor sen ter que andar a investigar entre varias orixes. Instagram: https://www.instagram.com/forest_coffees/
• HiDay. É unha cafetería de especialidade que esta nos baixos do Colexio de Arquitectos (pegados a Principe). E encarga que lle torren café para a súa marca. Un de eses torradores son os de Singular en O Grove, co cal podedes mercar café dun microtorrador das rías baixas sen sair de Vigo. Neste caso as orixes e os cafés van variando segundo os meses. Pasade pola cafetería, pedide uns cafés, e se vos presta ... podedes mercar un paquete para levar a casa (en gran ou moido). Instagram: https://www.instagram.com/hiday.coffee/
• El Club del Café. Neste caso Club del Café son uns torradores de Pontevedra que tamén teñen cafetería e tenda en Vigo: en Velazquez Moreno. Cafes de especialidade de diversas orixes (segundo haxa disponibilidade de lotes) pero sempre haberá café de Brasil, de Colombia, de Etiopía, Kenia e algún centroamericano. Na súa web podedes ver un pouco que cafés teñen torrados: https://clubdelcafe.es/ 
• Papayo Coffee Roasters. Neste caso están en Cangas do Morrazo, onde teñen unha pequena cafetería e un torrador (teñen a máquina de torrar dentro da propia cafetería). Aquí tedes seguro que todo o café é Colombiano. Porque o torrador e propietario é colombiano e aproveita o seu coñecemento do país para traer a Galicia o mellor do café de Colombia. Que non vos pareza que non vai a haber variedade, Colombia nos cafés de especialidade ten moitas variedades e perfís de sabor. En Papayo haberá sempre algún café que vai prestar co teu gusto. Instagram: https://www.instagram.com/papayocoffeeroasters/

Café italiano de importación

• Coffee Passion Galicia. Saindose un pouco do mundo do café de especialidade de tendencias anglosaxonas, en Coffee Passion (Lopez Mora, onde a Policía Nacional) propoñen café torrado en italia (pero non nunha multinacional, se non nunha pequena torradora). Se sodes de espresso e gustades ese carácter italiano, aquí este café tenvos que encantar. Tamén vende café de especialidade e diversas orixes ademáis de blends específicos para espresso (de entre outros torradores de Torrefazione Settegrammi). Ademáis a tenda é unha pequena cafeteria:  podedes probar café preparado nunca cafetera de palanca coma se estila no sur de Italia. Unha cousa moi especial. Instagram: https://www.instagram.com/coffeepassiongalicia/

Máis tendas onde mercar café

• Café Sanantón. Pois mira, tamén en Lopez Mora, por onde o parque de CJC. Nesta cafetería, podedes tomar cafés preparados por eles (tanto espresso, coma pour over), picotear petiscos venezolanos e tamén mercar café en gran (e moido). Teñen cafés de latinoamérica (Colombia, Panamá, Nicaragua, Bolivia) e tamén africanos (Kenia e Etiopía). Teñen boa variadade, grans de calidade e bó trato. Instagram: https://www.instagram.com/cafesananton/

Repolo xiang guo - Col Ganguo - 手撕包菜

 

Mirade, pois xusto hai uns días compartía unhas fotos da comida do restaurante América en Madrid, e esta semana estaba mirando as fotos e din en facer un dos seus pratos con repolo. 

A "Col Ganguo" ([sic] así dicía no ticket do restaurante) ou "Col al estilo olla" (tamén dicía no menú), chamoume a atención porque cha traian nunha perola metálica con lume abaixo e estaba cociñandose na mesa (e quedaba bastante churruscada coma vedes na foto). 

E logo mirando en Internet ainda é máis curioso porque dependendo da traducción o "ganguo" (ou "xiang guo") dinlle "hot pot". Pero claro, normalmente falan de hot pot con algo que ven con moito caldo e isto non ten líquido por ningún lado.  Pero aquí xa en linguística e etimoloxía non entro ... 

Eu animeime a tentar facelo na casa e estiven buscando receitas online. Hai unha chea pero a que máis me chistou sería esta: 

Fixoseme interesante que insiste en dúas cousas: cortar o repolo ca man (nada de cortar con coitelo) e logo que torra o repolo en seco antes de facer o guiso. Ambas cousas (que o repolo estaba cortado irregular) e que o repolo quedo ubastante requeimado nas esquinas estaba no prato que tomei no restaurante. Así que considerei que estaba ben. 

E digo que o prato é sinxelo e resultón. O de cortar os cachos do repolo cas máns é moi gratificante. Eles din que é moi importante para o resultado do prato. Logo é curioso o que fai de "torrar" o repolo en seco (outras receitas non fan, pero coma dixen, no restaurante o repolo comezaron a cociñalo en seco así que quedo co tema). Hai momentos nos que pensas que a cousa vai rematar mal (que vas estropear a tixola co de cociñar en seco, pero non pasa tal). 

O resultado é moi agradable, e un chisco diferente da típica verdura salteada china (que é coma que teñen centos de pratos de verduras así feitas). Está máis crocante, non sei se polo de torrala antes ou porque os cachos estan cortados a man ou qué. Probade e xa me diredes. 

Nota adicional, que coma vedes nunha das fotos ademáis dos chiles metinlle unha boa cantidade de pementa de Sichuan (花椒). Que era unha especie da que tiña escoitado moito e sobre a que tiña moita curiosidade. Sempre se dixo que pica moito pero que non é nen coma chile nin coma pementa. Bueno, eu sempre a tomara en pratos xa preparados con outros sabores e non tiña claro exactamente que parte de sabor daba. O outro día topei esta pementa no super asiático do barrio e merquei. Neste caso podo dicir que me pasei na cantidade no prato. A ver, comese ben e non morres, pero sobresae moito no sabor. Con dous ou tres grans era millor.  

E coma extra inclúo un video en chino de eles facendo a receita. Para que vexades que a cousa é auténtica auténtica (eu son moito de ver videos ce cociña incluso en idiomas que non entendo, moita xente fai videos curtos e ben explicados que podes entender ben todo sen saber sequeira que están dicindo). 

Hario Mini-Slim Coffee Grinder: Lo bueno y lo malo

No contaba yo que tuviera interés comentar mi experiencia con Hario Mini Slim+, pero me he fijado que cuando voy por tiendas de café suele estar a la venta en las estanterías. Así que se debe seguir usando y a lo mejor a alguien le interesa comprarlo. Y yo llevo 5 años usándolo, así que algo de experiencia tengo. Voy a ir al grano 🤣 y no me voy a enrollar mucho. 

Lo bueno: 

• Es robusto, duradero y funciona muy bien. Han pasado 5 años y todas las piezas están bien. La  muela  de cerámica sigue funcionado (igual de bien o mal, ya comentamos) que el primer día. 
• Su forma y tamaño son muy cómodos (es muy ergonómico para sostener mientras mueles). 
• Se puede limpiar fácilmente (si yo creo que las cosas hay que limpiarlas de cuando en cuando) incluso con agua. 
• Tiene un precio bastante asequible. Hoy mismo veo online que varía entre 40€ en la web del fabricante  y 30€ de un vendedor de Amazon. A más de 40€ si que ya no se yo si me animaría a comprarlo. Si está económico me parece ok. 

Lo malo: 

• Cuando lo pones a moler grueso queda el molido bastante irregular: trozos grandes, pero tambien pequeños y incluso porlvo. Para filtro o cafetera de embolo estas partículasa finas son un problema.
  
  
  
  
• Cuando mueles fino entonces si ya no hay problema, la molienda queda bastante homogenea. Pero al moler fino se puede dar el problema de que se atasque y vaya avanzando muy lento y entonces te echas más tiempo del esperado.
  
  
  
• En resumen, para molido medio es cómodo y rápido pero queda un poco irregular con lo que puedes tener posos en el embolo y extracciones. Y si lo quieres para molino fino pues supone bastante esfuerzo y se atasca bastante. 
  
  

Nada, pues ya con toda esta información tu decidirás. Que seguramente tu decisión sea la de ir a comprar otro molinillo! 😁 

Pero bueno, yo si quiero comentar que ...

• Yo estoy contento con el y de momento no me planteo cambiarlo. He mirado varias de los cientos de opciones que hay en el mercado... y lo que veo es que en los otros modelos mejores se centran mucho en conseguir un buen molido fino para espresso. Como justo yo no tengo tanto interés en tener un molinillo de mano para moler fino, no me interesa. 
• No he notado gustativamente mucha diferencia entre mi molido irregular y el molido medio de tienda. (También es que creo que tanto la de émbolo como la aeropress son bastante indulgentes con respecto a la extracción). A lo mejor tengo un poco de posos de más con la de émbolo pero no me es un problema serio. 
• Lo que si creo que si aporta mucho es el poder guardar en casa el café en grano para que mantenga lo máximo el aroma y disfrutar de café recién molido cada día. Y si no quieres gastar 70 o 100€ en un molinillo bueno, este va da darte esa funcionalidad. 

A "Pequena Lima" ou o encanto do menú do día peruano en Vigo

 En Vigo xa tiñamos dende hai algún tempo uns cantos restaurantes peruanos. E xa tíñamos falado de eles fai tempo aquí en Laconada de Kero e de Vinoteca Época. Pero van abrindo cada vez máis restaurantes, tamén moi peruanos pero un tanto diferentes. Coincide que case todos estan abrindo pola parte dos Choróns / Calvario / Travesía de Vigo.  Entón casi se pode dicir que esa zona é a "Pequena Lima" ou "Pequena Arequipa", ahí hai unha chea de bares e restaurantes peruanos. 

O de un tanto diferentes é que estes bares e restaurantes son para os peruanos que viven en Vigo. Case todos teñen música, funcionan moito como bares (ou hai tanto xente comendo coma só xunto cos amigos) e podes coincidir con que están facendo unha celebración e un cumpreanos, pero millor que así teñen moita vida. (E se alguén pensa que non vai ser benvido non sendo peruano... a min teñenme acollido moi ben e coido que si lles encanta compartir a súa cociña con todo o mundo e sempre me preguntan se comín ben). 

O que sí, e que eu de festas e tal non sei porque principalmente estou indo a estes sitios ó mediodía. E entón a cousiña está tranquila, só está xente comendo ou falando. Porque o que vou falar aquí e de ir a xantar durante a semana nestes restaurantes e tomar o seu menú do día. Porque no menú do día vanche cambiando os pratos de cando en cando e moitas veces incluen pratos que non teñen normalmente na carta. E é moi xeitoso probar tamén en racións máis pequenas. 

E ainda que fale de menú do día, todos estes lugares teñen carta nas ceas e nas fins de semana (e moitos de eles, na fin de semana fan pratos máis complicados e especiais, así que preguntadelles). E se o menú do día é bo, pois a carta tamén vai ser! 

Mama Cata

Fina estampa descubriuma un amigo que pasa moito por Travesia de Vigo hai un tempo. Eu apunteino para ir. E logo un día que tiven que ir por un tema pola zona ó mediodía, vinlles o cartel no que anunciaban o menú do día e parei a comer.

Naquel día descubrín a Sopa de Morón. E o Picante de Carne (que cruiosamente non picaba moito, pero coma sempre trouxeron ají para que lle botase un a vontade). E inclue postre. 

Moi rico o menú. Merece a pena regresar, e incluso seguro que a súa carta que é moi amplia estará moi ben. Ademáis o local é grande e etá nun sitio moi ben comunicado (no cruce entre Via Norte e Travesía de Vigo). 

Restaurante Peruano Mama Cata

Rúa Travesía de Vigo, 58, 36206 Vigo

☎️986071487
IG: https://www.instagram.com/mamacata.vigo/

Ademáis logo descubrin que no seu Instagram  van anunciando cada día que teñen de menú, así que é moi convinte, pois xa sabes que vai haber antes de ir! 

Fina Estampa

Por certo supoño que coñeces a famosa canción Fina Estampa de Chabuca Granda, non? Bueno, pois este bar chámase así pola canción (ainda que non me deu en escoitarlles que estivesen poñendo nunca a Chabuca na tele). O Fina Estampa está un pouco máis complicado de localizar porque se ben está a 100 metros de Urzaiz está nunha rua pequena e non tan transitada. Ademáis por fora (e por dentro) non di nada de que teña comida. Pero si sirven comida todos os días e tamén teñen pratos especiais na fin de semana. Neste caso tedes que entrar e preguntar.

Segundo me explicaron eles teñen un canal de Whatsapp no que indican que hai de menú, e tamén teñen cousas fora do menú por se a xente quere pedir. Sexa coma sexa non fai falla que vos apuntedes no grupo, só sabede que durante a semana hai menú do día. E ides ir a sorpresa. E se un día ides e non hai menú, pois sintoo!

Eu fun a comer 3 veces e probeilles a "chaufa de pollo", "sopa a la minuta" e un "pollo al sillao". As tres cousas con moi bó sabor e un toque moi caseiro. Sinxelo pero moi sabroso. E unha cousa que me impresionou as dúas veces son a súa salsa de aji (probei dúas diferentes) que tiña un saborazo xenial. É un sitio que a verdade teño apuntado para regresar máis veces, ainda que coma digo o problema é saber que van ter. Terei que apuntare a ese Wassap ou chamar antes de ir.

Fina Estampa

Rua Gonzalo Torrente Ballester, Rúa de Urzáiz, 6, 36204 Vigo
☎️623276294

🗺️https://maps.app.goo.gl/LCHixcZ5EjFAmXFx9

El Muelle 111 

Vale, neste caso xa non está pola parte do cruce entre Urzaiz e Travesía de Vigo, neste caso está na Avenida da Hispanidade. E coincide que vivo moi perto, así que teño que admitir que é o sitio ó que vou máis veces. Porque cando un día de semana non teño tempo de cociñar ou ando liado, pois achego por alí e sempre teñen algo rico. 

Coma cos anteriores, publican o seu menú no Instagram e así podedes saber de maneira previa o que hai. En lugar de poñer fotos usan moito a IA, que non me chista moito, pero para iso tedes as miñas fotos para ver que tal é a cociña.

Eu xa lles probei unha chea de cousas. Traballan moi ben o tema da chaufa. E logo teñen moito plato de peixe ou marisco (teño visto varias veces cousas con mexillón -choro- que teño ganas de probar). A ver, no menú do día fan a versión sinxela, se realmente queredes ir tomar o ceviche ou unha jalea ou un sudado (danlle moito ó peixe) mellor pola cena ou na fin de semana (tamén coidado porque haberá moita xente e moita festa).

Pero bueno, este post vai de menús do día, e no caso dos menús, están moi interesantes porque van cambiando. A min gústame moito porque no menú poñen pratos que non teñen na carta, coma as sopas (riquísimas) ou o pollo en escabeche. 

El Muelle 111 Restobar 

Avenida da Hispanidade, 111, F36203 Vigo

IG: https://www.instagram.com/elmuellerestobar022/

Cafetería Restaurante América 小吃 en Avenida América

Bueno, vecinos y visitantes de la Prospe, Guindalera y el nordeste del Barrio de Salamanca... No hace falta que vayais a Usera para comer comida china. Teneis un "chino-chino" en el barrio y muy auténtico. Eso sí, si buscáis en los mapas no lo encontráis ni locos! Porque se en Google Maps sale como "Cafetería Restaurante" a secas. 

Que tampoco es que el nombre propio sea mucho más específico, porque en el cartel de fuera pone Cafetería Restaurante América 小吃 (y estos símbolos solo quieren decir que dan de comer en chino, así que no es el nombre). Ah, y como véis están muy entusiasmados con traer a la clientela de after work, anunciando dobles, jarras y cubos de cerveza! 

Pero bueno, lo que sucede con este restaurante es que justo en la puerta de al lado hay una autoescuela... que es de las pocas de Madrid que hace las clases y los exámenes en Inglés. Así que casi todos los chinos de Madrid vienen a sacarse el carnet de conducir... y al terminar las clases o las prácticas pasan por el restaurante a comer. 

A mi me llevo mi compi chino y le dejé elegir a el menú y probamos todas esteas cosas: 

Curiosamente el "Pollo Picante" (así se llama en el menú) no picaba tanto (nota: yo soy de esos brutos que aguantan mucho el picante). Pero claro, si lo anuncias como "picante" uno se teme que se a el infierno. 

Este Mapo Tofu muy bueno. No se si conoceis la historia de este plato que es uno de los platos más famosos de Sichuan. Y me gustó, es una combinación de tofu tiernito con una salsa picante y exótica (porque lleva la pimienta de Sichuan). (Se que hay restaurantes en el centro de Madrid especializados en la cocina de esa provincia, pero ya tienen otros percios!). 

Y el Col Ganguo se me hizo muy divertido. Esto te lo preparas tu en la mesa. Es col con verduras y salsa que te traen en un plato metálico con calor por debajo y se va cocinando in situ. 

El Cerdo Yuxiang si que pica y no el pollo de antes. Dios mío, como dije yo aguanto bastante el picante, pero con este me daba una tos que no podía controlar (aún así me lo comí todo, estaba super bueno!). 

Bueno, pues aquí os queda la información sobre este sitio, recomendación de un nativo de Shanghai (mi compi, a el le gusta mucho y seguramente volveremos otro día). 

Café de andar por casa: con la "naked" si se puede

Pues resulta que tres de los de Laconada (Javi, Pepe y yo) tenemos todos una cafetera Delonghi (cada uno un modelo diferente, pero todos el modelo básico). No, no nos pusimos de acuerdo, pero cuando yo fui a comprar una cafetera si que tuve como referencia que Javi llevaba años con ella y estaba contento. 

A poco que hayáis buscado por Internet (o mirado en el Móvil que es lo que se lleva ahora) habréis encontrado cientos de vídeos que lo primero que recomiendan con estas cafeteras de deshacerse del portafiltros (presurizado) que traen por defecto y comprarse uno despresurizado. Y a ser posible (para fardar más) uno de los que llaman "naked". 

Bueno, pues Pepe si que está usando un portafiltro de los naked con su cafetera: 

Que como veis, extrae de maravilla, muy visual y... le queda el café muy potente y sabroso. 

Pero... a ver, cuidado, porque todo esto que es muy bonito y que todo el mundo comparte en Youtube o en Instagram.... no es tan sencillo. Muchas veces, y mucha gente se va a encontrar más bien con algo parecido a esto: (en donde el café fluye mal y se pone a salpicar y se monta un desastre).

Bueno, si os pasa... no desesperéis. Como veis a Pepe le sale correctamente, pero aquí hay un tema muy importante. Para poder hacer correctamente la extracción con una "naked", pues es necesario que el café sea muy fino. No vale comprar café con molido para espresso (suele no ser los suficientemente fino), tampoco vale pedirlo en el tostador como molido para espresso. Pepe lo que descubrió es que necesita molerlo el en casa, al molido más fino que puede. Y si el café estrá molido correcamente, pues presionarlo bien para que el flujo funcione y todo esto. Aquí mostramos la rutina de Pepe: 

Ahora llega la parte que a más de una sorprenderá ... ¿que molinillo usa Pepe? ¡Pues sorpresa!  Pepe está usando el muy veterano y nada sofisticado Hario Skerton! 

Si, leereis mil y un comentarios en las redes de que este molinillo no sirve para moler para espresso (y menos para moler más fino que el espresso). Pero bueno, la realidad es que pepe lo ajusta a lo más que da, y se pone con calma a dar vueltas (con el café tan fino, lo cierto es que supone esfuerzo y tiempo). Pero la realidad es que le queda como tiene que ser. (Nota, aunque le esté funcionando en la Skerton, esta buscando un molinillo alternativo, a poder ser eléctrico y no muy caro que le permita el tamaño de grano correcto para el portafiltros que us, si sabeis alguno, pues ya nos contáis). 

Nada, sirva este post para demostrar que si bien es complejo usar los portafiltros nakes sin salpicar... se puede. Y que el molinillo más básico que podeis ver ... puede servir para el objetivo. 

Risotto ai finocchi (con fiuncho bravo)

Pois ista receita está un pouco relacionada ca pasta con peixe e fiuncho que fixen o outro día.  De feito o fiuncho é o meso. As ramas foron para o outro plato, e para este quedei cas raices. 

Neste caso as raices de fiuncho sí é algo que teño visto en algun supermercado e froitería aquí por Galicia. Non é moi popular (canda menos non é tan popular coma en Italia), pero si se podería dar mercado. (Unha das cousas para que se consume moito en italia é en ensalada: ensalada de hinojo y naranja)

Arnaud 25, Public domain, via Wikimedia Commons

Vale, que eu non tiña estes fiunchos gordos, os meus eran pequenos, pero ó final, canos de fiuncho seguían sendo:

En canto á receita do risotto, pois baseime en esta:

Risotto ai finocchi

Que polo visto é veneciana (e fan de maneira un pouco diferente ós risottos lombardos). Eu seguín as súas instruccións o mellor posible. En canto ó caldo vexetal, eu seguín a tradición italiana de facer un caldo con apio, zenoura e cebola. 

Coma vedes a miña versión non é tan purista, porque eles estan usando a parte branca do fondo do fiuncho, pero estes fiunchos bravos non blanquearan casa neada por abaixo. Outra cousa que na súa receita non sae, pero que eu si que quixen (de outras veces que teño feito risottos, faiseme que lle da un toque moi xeitoso, eu puxen un vasiño de viño - neste caso un albariño). 

Por certo se vedes nos ingredientes, se non fose polo queixo e a manteiga que leva, o prato case podería ser vegano. Non sei ben coma quedaría sen o queixo, nen que pode sustituir á manteiga. Pero se alguén ten curiosidade pe probar xa sabe. 

Esta combinación gustoume moito. O fiuncho queda ainda crocante. Contrariamente ás ramas, que si saben moi moi anisadas, o cano só ten un lixeiro sabor a fiuncho así que non teñades tanto medo. Quedo pendente de mercar un día a raiz esa que venden no super e repetir, pero esta receita gardo para facer máis veces.