viernes, 7 de agosto de 2020

Non quentes a auga para teu té no microondas (bueno, en realidade sí)

 Pois uns científicos adicaron tempo a estudiar que pasa cando fas té ca auga quentada no microondas, e descubriron que o problema de quentar líquidos no microondas é que probablemente a parte de enriba ten máis temperatura ca de embaixo:

But if you're throwing your cup of water in the microwave for 90 seconds, like the researchers did, the device's electric field heats it from all angles, not just from below, so while the top part of the cup's water may be sitting at boiling point, the bottom may not. "Because the entire glass itself is also warming up, the convection process does not occur, and the liquid at the top of the container ends up being much hotter than the liquid at the bottom," reads the study.  via The science that proves making your tea in the microwave is a truly appalling act

 Vale, moi ben. A verdade teñen razón. E se moitos tedes o habito de quentar líquidos no microondas teredes observado cousas ainda máis curiosas, como o tema de que moitos líquidos de repente ferven fora do microondas e incluso poden saltar por fora. 

 A min nunca me pasou, pero si que é posible. Quen teña curiosidade pode ler isto: 

un vaso o una taza con agua se pone a calentar en el horno de microondas y al sacarlo, de buenas a primeras, hierve de forma explosiva y salpica el contenido produciendo serias quemaduras si entra en contacto con la piel via ¿Es peligroso calentar agua en el horno de microondas?

A ver ... despois de tanta mala prensa para o microondas vou dicir que eu coido que non hai nengún problema en ferver a agua no microondas, só hai que ter coidado. E en canto ó do te, o problema de que a auga do fondo non esté tan quente solucionase de maneira moi sinxela. So fai falla isto: 


By User:Fg2, Public Domain, Link

 

Pois eso ... que remexes a auga cunha culler e estas duas diferencias de temperatura xa se igualan. E xa podes facer o teu té sen problema. 

 Eu polo menos fervo a auga para facer o café no microondas e non teño problema (tamén é certo que para facer o café teño que verter a auga en outro contenedor é xa polo acto de verter a auga fai que se remexa). 

 ¡Vaia parida de estudo científico! 

miércoles, 1 de julio de 2020

Sopa de fideo seco estilo mexicano.

Moitas veces hai xente que quere facer receitas mexicanas pero pensa que os ingredientes son díficiles (ou caros). Algúns platos coma esta sopa de fideo son accesibles en Galicia en calqueira tenda. O único que ten un pouco de historia é que os frijoles (os feixóns) sexan dos negros, porque a gracia é que lle den color ó plato (ademáis do tomate).



Esta é unha sopa de fideo seco, pero a versión con frijol (o calabacín non existe na receta orixinal, pero eu quien poñerlle algo máis).
E un primo moi lonxano da fideuá ... Que se ben non se parece en nada, ten unha orixe medio similar: usase o fideo coma subsituto do arroz. No caso da sopa de fideo seco, é unha versión do "arroz rojo" mexicano, sen arroz. Esta versión é máis especial porque leva puré de frijoles, co que tes, fideos, frijoles, tomate, un pouco de chile, un pouco de queixo. E un plato vexetariano, e feito de sobras pero moi interesante.

Comparto aquí 2 videos explicando a preparación. Eu fixeno un pouco libremente, porque coma vedes polo color puxen máis feixón que tomate.

En canto ó queixo que lle poñen ... un bó queixo fresco (non usedes o "queso fresco 0%" ese que venden para ensaladas). Que sea queixo do que ten algúns buratiños dentro, que se note que fermentou un pouco ...

A crema que lle poñen é equivalente ó que en algúns supermercados podedes topar como "creme fraiche". Se non queredes ou non topades ... un iogur natural batido .... medio pode servir. E se non lle queredes poñer crema, pois nada.


Versión simple e curta:

Versión cun pouco máis de rollo pero mira, tamén vedes que fácil é de facer porque non hai cortes nen edicións. Todo é máis sinxelo:



Aquí van as fotos de eu preparando:




jueves, 11 de junio de 2020

Gözleme


 «Los gözleme, unas masas rellenas y hechas a la plancha, son una especialidad de la cocina de Turquía. Son populares en todo el país como aperitivos o fast food y son comida callejera en Turquía.» Eu non lembro se tomei Gozleme en Turquía, pero si lembro telos visto. Onde si teño tomado é en Francia, onde as panaderías de comida maghrebi teñen estes pans. E gosto moito de eles. 

En canto ó resultado ... non quedei moi contento. A masa non a fixen ben (coido que xa identifiquei o meu erro) e tampouco fun quen de deixalo ben fino e estirado. Finalmente... o de facelo á tixola é un traballo fastidiado. Pero ... sairon ricos e cominos con gusto. Pero seguramente non repita nesta preparación. Coido que o meu proximo plato con espinacas tirará máis a ser algo feito no forno.





Inspireime nesta receita. E bastante sinxela:


domingo, 31 de mayo de 2020

Falafels al horno / fritos

Al hornoFritos

Con lo del confinamiento se me dio por hacer falafel.  Sé que se podía diariamente, pero me propuse reducir mis salidas y los garbanzos secos eran muy convenientes. Los compras y vas utilizándolos diversos días.

 Como receta podeis usar esta (yo de todas formas leí la receta y luego improvisé bastante las cantidades):

Faláfel con prebe de iogur / Falafel with yoghurt sauce


Hice 2 veces falafels, una vez los cociné al horno y la otra vez fritos. Todo lo demás parecido. Lo que si es que les he puesto mucho perejil y cilantro. Por eso ya vereis en las fotos que me quedan muuuuy verdes por dentro. A mi me gusta así. No veo que sea problema ponerle tantas hierbas. Siguen mantiendo bien la textura y quedan firmes una vez cocinados. Si he observado que tengo que dejarlos escurrir para que suelten el líquido y que me queden mejores para moldear.















martes, 26 de mayo de 2020

Queique (feo) de mazá e noces.




A estrea do meu forno facendo pastelería, e todo foi feito co que se puido conseguir (non hai maneira de mercar rápido formas para o forno). Este queique parecía problemático porque ... ten moita fruta e porque non teño levadura química (usei bicarbonato e limón). Tiven que darlle un pouco de lume de máis porque quedou sen cocer no interior. E ainda así segue a estar pouco feito ... Pero ... máis ca un defecto, é unha virtude. Nunca tomaredes por ahí un queique tan terniño e con tanta mazá. E case un cruce entre un queique e unha tarta de mazá.

Receita na que me inspirei ainda que lle cambiei algunha cousa: 

Bizcocho de manzana y nueces, esponjoso y casero











A canela, ainda que sei que hai xente que lle repugna ... é un puntazo. Fai máis saborosa ainda a mazá. Dalle un aquel. Coido que algunha outra especia (noz moscada) pode que lle fora ben. Pero ahí vai o gusto de cada ún.

domingo, 24 de mayo de 2020

Biryani de polo estilo Hyderabad.



Outra vez máis unha combinación dos ingredientes que había en casa: arroz basmati e polo. Inicialmente ía facer un curry, pero logo pensei que era unha perda usar o basmati só para o curry e fixen o biryani.
Pois sí, porque o Biryani é algo un tanto diferente a arroz con polo. E un plato de arroz feito no forno (na versión máis ortodoxa) ou cociñado a lume lento nunha ola axeitada (na versión máis cómoda). Cando estiven en Pakistan tiven ocasión de probar varios biryani moi interesantes, e en parte quería tentar reproducir aquela lembranza. ¿E que tal quedou? Pois ... non quedei entusiasmado ó 100%. A carne quedou demasiado feita, e o arroz unha parte moi feita e outra si ben no punto. Ainda que lembro que unha parte do arroz debe quedar moi feito e outro no punto (suponse que a gracia do plato é que hai arroz en 3 estados de cocción o mesmo tempo, e que o comes mezclando capas). O máis interesante foi que o sabor e aroma quedou coma lembraba. O cal se me fixo un tanto sorprendente, porque a cantidade de especias (e limón e cilantro) que se mezclan neste plato é tal, que non se sabe que pode sair.


 Receita que mirei:

viernes, 22 de mayo de 2020

Guisantes de la huerta



El plato quedó mal. La idea era buena: aprovechar que tenía unos guisantes fesquitos de casa para hacerlos muy poquito con un poco de panceta (por lo del tradicional guisantes con jamón de los menús del día) y acompañados con un huevo escalfado con un toque de salsa de chipotle (chipotle y yema de huevo es una combinación divina).
Pero como veis, el huevo se me hizo de más. Y apenas fueron unos segundos mientras intentaba decidir como sacar el huevo del agua. Pues ese nada y ya se solidificó todo.
No estuvo terrible, pero habrá que esperar a otra tandada de guisantes para intentar hacerlo mejor. (A lo mejor para la proxima me planteo hacer los huevos escalfados metidos en plastico como la mitad de Youtube asegura que quedan perfectos).










martes, 7 de abril de 2020

Comida de Reclusión: quesadillas de papa con chourizo

A ver amigos ... cando queredes facer comida mexicana na casa se cadra pecades un pouco de ambiciosos: queredes facer tacos ó pastor, carnitas, enchiladas (bueno, as enchiladas son máis ou menos fáciles), mole.... Algúns de estes platos mexicanos son complicados e outros requiren ingredientes non fáciles de topar.



Pero hai un plato moi típico de Ciudad de México (e outros sitios) que é moi fácil de preparar, porque os ingredientes tamén os hai aquí: as quesadillas de papa (pataca) con longaniza (chourizo). Non ten demasiada historia facelas en España:


A ver, un par de consellos para darlle máis autenticidade:
  • O chourizo mexicano esta moi pouco curado. Así que se queredes conseguir a textura adecuada, o mellor sería que mercarades chourizos de esos para asar ou freir, que veñen crús. 
  • O chourizo mexicano adoita a ser máis picane ca o noso así que cando preparedes as patacas podedes meter na tixola un pouco de guindilla, un pouco de cayena ou pementón picante. 


A historia é así de sinxela. Preparas este guiso. Deixalo nun lado e logo cando queres facer as túas quesadillas pois:
  • Colles unha tixola ou plancha e metela a lume forme (espera a que esté quente, moi quente) 
  • Pos a tortilla por un lado, e deixala uns segundos. 
  • Daslle a volta, meteslle a tua mezcla de pataca con chourizos 
  • Podes poñer queixo na quesadilla ou non (o queixo é opcional nas quesadillas en Ciudad de México) 
  • Doblala (ademáis de quesadillas o outro nome que teñen é dobladilla) e deixala facer un rato ata que a tortilla se poña crocante
  • Daslle a volta e deixala outro tanto
  • Sacalas e apartalas (as quesadillas quedarán ca forma doblada)
  • Cando as vaias a comer, se gostas do picante podes abrir a quesadilla e poñer salsa. Logo volvela a pechar e a comer nela. 


 A ver agora van un par de notas para os que queirades poñer o voso toque orixinal:

¿Podo poñerlle Valentina (ou calqueira outra salsa de botella)?

Valentina muy salsa
NON. Non deberías. A ver, os mexicanos poñenlle a Valentina a todo: pombiñas de millo, ás patacas fritas, á fruta, ó peixe, á pizza, ás hamburguesas, ós bocadillos.... Pero non lla poñen ós tacos nen as quesadillas. Para isto deberías mercar unha salsa mexicana, ben verde, ben vermella das que veñen en latas ou tarros. Se non cun pouco de tomate e chiles podes facer ti unha na casa. Non é dificil. Os tacos e as quesadillas fanse con salsas frescas que levan tomate.

¿Podo usar o queixo de gratinar ou os tranchetes para as quesadillas? 

 Pois a verdade é que non. Os mexicanos non usan ese queixo para as quesadillas. Usan queixo de verdade e non estas cousas procesadas. O que habitualmente usan é o quesillo/queso oaxaca pero non o vas poder conseguir aquí. En calqueira caso, usan queixo de verdade. É moito mellor que uses queixo de barra ou incluso queixo de tetilla. O queixo de tetilla ese moi cremoso da moi bo resultado para isto. Ainda que si que é bo que o cortes en tiras ou fino. Non te preocupes, dentro da tortilla vai pegar moita calor e o queixo vaise derreter igualmente.


 

domingo, 29 de marzo de 2020

Comida de Reclusión: Empanada de millo corvo

Pois aquí continuamos probando a facer cousas na casa. Neste caso atrevinme cun tema que coñecía bastante pero nunca me animara a facer: unha empanada de millo. Si teño axudado á miña aboa a facer pan millo (hai anos), pero nunca o fixera eu. Máis que nada porque tampouco é tan fácil conseguir fariña milla. Pero ...

Hai uns meses topei á venda fariña de millo corvo.  Así que xa non tiña excusa para facer a miña empanada de millo (xa só necesitaba tempo). Por certo, merquei o millo corvo en Cangas, en Supermercados Mario en Hio, por se queredes conseguir (ainda que non sei se teñen todo o ano, ou só por épocas).
Coma podedes ver a fariña de millo corvo, se ven o millo corvo ten o gran moi escuro, case negro. A fariña por contra é dun color entre violeta e gris. Tirando a clariño. Isto é porque ainda que o gran do millo corvo sexa escuro, o interior do gran é de cor clara. Así que cando se moe, combinanse ambas cores e tira para o gris.

Hai moitas receitas de coma facer masa de millo, pero bueno, eu tirei de esta: empanada de millo de Carmucha. De todas formas nen fixen moito caso das cantidades nen nada. Pero sí tomei en conta o tema de que hai que levedar primeiro a fariña de centeo e logo engadir o millo.

Así que as foi. Metín a levedar un cuarto de kilo de fariña de centeo co levedo. Ó día seguinte, pois engadin a fariña milla, e con auga quente comencei a amasar. Como vedes usei unha espátula de pau, porque a masa de millo pega a todo (ás maus ainda máis). Coma vedes, ca auga a fariña miña pasa a ter unha cor ainda máis gris.

Coma dixen a masa milla non é cousa de traballar co rodillo e tal ... se non que fun estendendo nunha bandeixa aceitada:


A empanada ía ser de xoubas/bocareus (coido que eran bocareus) e puxenlle tamén un pouco de cebola e pementos:

E coma se pudo, tapouse ca masa, pero unha vez máis non extendida co rodillo se non un pouco cas máns:

Hala e vai ó forno. 45 minutos a 200ºC. (Outras receitas din que chegaba con media hora, pero na realidade eu vin e ainda lle faltaba, e puxena 15 minutos máis).
Comoa se ve, a masa cambiou de color a máis escura. Ainda que na foto pareza que ten cor castaño, en realidade a cousa era máis ben tirando a cor burdeos.

 A ver, non está super bonita, pero non era a intención. O que importaba era a sabor, e a empanada quedou ben, cocida no punto, con moi bó sabor da xouba.
E nada, así foi. Ah ... ¿e que diferencia ten o millo corvo? Hei ser sinceiro ... non se noita moita diferencia de sabor. Pero ... isto non quere dicir que non mereza a pena compralo. Porque neste caso o interesante é que é millo cultivado en Galicia e un ingrediente que non ides poder conseguir tan facilmente. E o toque de cor que quede na vosa empanada (se a facedes máis bonita ca miña en forma) vai a lucir ben.