sábado, 1 de octubre de 2022

Peras con Viño

 A miña tía regaloume uns peróns preciosos, e ainda un chisco verdes. Os perfectos para facer peras ó viño. 

Unha das cousas xeniais das peras ó viño é que podes gardalas varios días. De feito eu considero que estan no seu punto logo dun par de días no viño. 

A receita non ten historia e realmente nin fai falla poñela. Pero se caedes nesta páxina buscando, pois porque non dicir a que usei. 

Ingredientes

  • Media ducía de peras ainda non moi maduras
  • Medio litro de viño tinto (eu usei un mencía de batalla, sen DO, con pouco alcohol pero cor intensa)
  • 150g de azucre (eu usei azucre morena, pero calqueira vale)
  • un vaso de auga
  • zume de medio limón
  • codia de limón 
  • canela
  • anis estrelado
  • cardamomo (habitualmente usanse as vainas, pero eu so tiña as sementes e vale igual) 


Preparación

  • Pelar as peras deixando o rabo (eu tamén deixo o caliz de embaixo, logo cando se vai comer, pois iso non se come e xa está) 
  • Preparar un sirope quentando a auga e o azucre a lume baixo
  • Cando esté disolto engadir as especies, a codia de limón e o zume de limón

  • Neste momento engadir o viño e deixar que se quente a lume medio (sen que ferva) 
  • Engadir as peras no viño 

( A idea e que o viño cubra completamente ás peras, pero as peras aboian, así que o que fago e de cando en cando movoas un pouco para que empape co viño). 

  • Deixoas 1 hora a lume medio, que case non ferva. 
  • Finalmente a están, coma vedes pillaron a cor. 



Agora comémolas de sobremesa. Pero non tiro o viño, porque o que fago e que as que sobran gardoas no viño e quedan para outro día. 

E xa está todo. Bo proveito. 


martes, 27 de septiembre de 2022

Os bares/cafeterías máis xeitosos do Camiño Inglés (Ferrol-Santiago)

Facendo o camiño inglés coñeces vilas con tradición medieval (Betanzos, Pontedeume), cidades de arquitectura moderna e tamén industrial (Ferrol, Fene), pero tamén hai unha parte importante do camiño no que viaxas por pequenas parroquias e lugares tranquilos. 

Unha das cousas más interesantes que fomos coñecendo no camiño foi varios de estes bares (a maior parte de eles tamén estanco) que hai en moitos lugares para dar servicio ós viciños, e que agora tamén acollen a peregrinos. 

Así que esta lista vai con recomendacións dos lugares máis xeitosos que descubrimos no camiño (hai outros tantos máis, e non digo que non fosen xeitosos, pero eu preferín estes). E non fai falla facer o camiño para coñecelos. Se algún día andas por Ordes, ou Abegondo ou de paseo por Cabanas, podes achegar a tomar unha cervexa nestes sitios que estan un pouco máis apartados pero teñen moito interese. (E poñen pinchos ben sabrosos e fan bocadillos con pan de rosca). 

O Mesón de Cabanas (Cabanas - A Coruña) 

 

Supoño que moitos de vos teredes estado en Cabanas (ten unha praia famosa e moitos sitios coñecidos para ir comer), e moitos tamén teredes estado en algún Mesón por alí. E estaredes pensando que xa o coñecedes. 

Pero probablemente non. "O Mesón" de Cabanas é un estanco/bar que está na parte alta de Cabanas, nunhas ruelas estreitas. ¿O meson no que estivechedes era así? Pois entón, sí que o coñecedes.

Polo que xa dixen O Mesón non é un sitio moi grande e non está nun sitio moi localizable. E ademáis bar e tenda ó mesmo tempo (non só estanco). Ten un pouco de todo. 

Non teño fotos do sitio, pero é un lugar acolledor, un pequeno recordo do pasado no que podes tomar un viño, unhas cervexas e uns refrescos. Coido que non dan de xantar nin teñen picoteos, pero ... son de estes sitios onde sempre vai todo cunha tapa. Garbanzos, empanada, chourizo. Sempre hai algo. 

Lugar a visitar (ainda que xa dixen que a comer non, logo non reclamedes). 

Los Angeles del Camino (O Vento - Paderne - A Coruña)

Pois isto que saes de Chantada en Paderne (si, sempre hai algún sitio que se chama coma outro sitio máis coñecido en Galicia) e para chegar a Gas (parroquia de Betanzos) hai que subir a Costa Matacabalos. Non sei se iste é o nome oficial da costa ou é un invento, pero o nome de "Matacabalos" é tan caralludo que non vou dicir que non. 

E bueno, conforme vas subindo a costa vas perdendo todos os folgos do mundo e desexando que o choio remate. E xa chegando arriba de todo, cando xa vas desfalecido.... Topas unhas sillas, uns chamizos e das con Carlos. 


¿Que é isto? Pois resulta que dado que non hai nen bar, nen fonte nen nada entre Chantada e Betanzos (en Gas tampouco hai gran cousa), e habendo esta costa tan fastidiada, pois Carlos montou este pequeno punto de descanso na costa.

Ten unhas cantas cousiñas para os peregrinos. Todas son sen prezo, á vontade dos visitantes. Teñen froita (bananas). Bocadillos de xamón. Bollería. Galletas.
De beber teñen auga, refrescos e cervexa. 
Si, os peregrinos somosche así, gostamos moito da cervexa. Segundo comenta Carlos (e sen que se sintan sinalados) os andaluces adoran a Estrella Galicia e toman toda a que hai ou máis. (Pois que lles preste). Nos  fomos máis de bananas, que agradecemos moito o que tiveran froita, que non nos foi tan fácil conseguer. 



Bar Caravel (Meangos - Abegondo - A Coruña)

Logo de caminar un bo rato dende Betanzos, chegas a un tramiño no que hai que ir pola comarcal. E cando digo ir pola comarcal non é ir polo arcén, porque non ten arcén. Hai que ir pegado. Da un pouco de risco. 

Pero bueno, un pouco máis adiante, chegas a Meangos e alí na beira da estrada ves una casa vella, con algunhas cousas pintadas de varias cores. Ese sitio e o Bar Carabel. A pesares das cores isto non é "unha tourist trap". E tan só un bar de lugar pequeno (onde van a ver os partidos de futbol e falar das súas cousas) que está pegado á beira do Camiño Inglés. 

A xente do lugar é tremendamente simpática e acolledora. Vale que supoño que para a maioría dos peregrinos (que son estranxeiros) pois teran conversa limitada. Pero ben se preocupan de todos eles. 

Ademáis de cafés, refrescos e cousas de estas, pois manteñen as tradicións da zona de Betanzos. E segundo nos contaban, a tradición en Betanzos é o viño de Ribeiro en cunca (xa sei que Ribeiro queda en Ourense e Betanzos en Coruña, pero eu non son quen de lles discutir á xente de Meangos). E non quedamos sen probar o viño na sua cunca. 

Ainda que non se vexa xa na foto porque papamos 3/4 do bocadillo. En Meangos (coma en Carral, coma en Ordes e coma en Oroso), cando pides un bocadillo non cho fan con barra de pan. Faise con rosca de pan. Así que o bocadillo ten forma de sector de círculo. 

O que sí que non hai maneira ... e que ainda que en todos estes sitios teñen queixo do pais e chourizos da casa. Cando pides un bocadillo dancho de queixo de barra e chourizo en lonchas de tenda. Así é. Un chourizo para as racións e outro para os bocadillos. 

Se pasades ou vivides pola zona, pois collede o coche e ide un día a tomar un viño alí e falar cos veciños. Os días de futbol, pois hai futbol (supoño que son do Deportivo, non si?). Así que tedes varias cousas que ir por ahí. 




Casa Avelina (As Travesas - Carral - Coruña)

Casa Avelina queda a uns kilómetros do final da etapa de Bruma (que é un lugar que merece moito a pena visitar e parar en Casa Graña, que tamén é un restaurante xeitoso). E claro chegas ahí xa rematando a etapa e con ganas de descansar un rato (e coma xa é tarde no día, pois en plan de cervexas e non café). 

E en Casa Avelina hai moitas cervexas e pinchos. Tamén hai bocadillos por non é un sitio para comer. É un sitio para folgar e para falar. 

Unha das cousas curiosas de Casa Avelina é que están galardonados co "Solete" da Guía Repsol. Vale, un premio máis (e ademáis un tanto extraño porque xuntan xeaderías, chiringos e incluso restaurantes). E porque ten o premio Casa Avelina que non é un sitio de ir xantar... 

Pois por Avelina e Maricarmen, as irmás que levan dende hai moitos anos o lugar. Que son moi falangueiras e acolledoras. Cando os peregurinos pasan pensan que é un sitio máis onde parar 5 minutos e rematan pasando moito máis rato e tendo non so descanso se non sintíndose acollidos. 




Café Bar O Cruceiro (A Calle - Poulo - Ordes - A Coruña)

O Cruceiro está moi ben situado case a medio camiño de etapa entre Bruma e Sigueiro. Así que esta ben, porque pasas por ahí á hora do aperitivo. 

Estar está en A Calle. Que non confundir con A Rúa, que tamén existe en Ordes na parroquia de Buscás. Si, no Camiño Inglés primeiro pasas por A Rua (onde hai un bar tamén) e logo pasas por A Calle. 

En O Cruceiro tamén tratan moi ben. Teñen claro que sí, cafés, refrescos e cervexas. Pero tamén hai de comer bocadillos (outra vez en pan de rosca), empanada e humus para a xente vegana (que sorte para os peregrinos de este xeito). 

É unha casiña antiga, que xusto está diante dun cruceiro. Nome máis apropiado non che hai. Estando onde está e cun cruceiro na porta ... ¡os turistas devecen por facerse selfies na porta! E mira, non está mal, poucos cruceiros de Galicia teñen tal cantidade de visitantes. 





lunes, 13 de junio de 2022

A Casa dos Presuntos O Xico, en Heroismo

 A Casa dos Presuntos "O Xico", o Porto que ainda deixa de lado o Turismo.




Pero xa lle queda pouco, porque apenas a 100 metros xa esta o Bonfin totalmente xentrificado cos seus cafés vexetarianos, comida vietnamita e "ateliers" de artistas.

Pero bueno, imos falar de "O Xico". Está fácil de encontrar, porque esta pegado a Metro Heroísmo, enfrente do cuartel da policía (esta cercanía asegurou a pervivencia do negocio, porque ... cada pouco entraba un policía a comer ou beber algo).






A historia do restaurante non é moi complicada, por un lado teñen embutidos de varios xeitos que venden para levar e logo tamén podes pedir racións ou sandes (bocatas). No meu caso eu tirei polo (non moi orixinal) de presunto, pero ostras ¡é o lema do sitio, hai que probar o seu producto estrela! Coma vedes os "sandes" levan mooito compango e son en boliños pequenos (iso é un clásico de Porto, e que en Galicia usamos barra).




E logo pedín leitao... que tiñan alí á entrada mirando ca cariña. O leitao é a mesma idea coma fan en castela, cociñado ca súa pel crocante. O interesante en Portugal, é que non tes porque encargalo nun restaurante, se non que esta xa listo e podes pedir en ración (máis económico). Viña cunha salsa de pementa e unto de porco ben picante, moi rica.




Isas dúas cousas (sande de presunto, ración de leitao), un "principe" de SuperBock, un "copo" de vinho verde novo (atención isto non é o vinho verde embotellado, é outro choio máis rustico e máis interesante) paguei 9€ e saín mantido.




O sitio ten máis opcións, máis embutidos diferentes (coma vedes na foto), queixos manteiga, e tamén ten guisos nunhas perolas que estaban a ferver. Hai que regresar para tomar máis cousas.

Apuntade o sitio, e ide por Heroismo!


lunes, 30 de mayo de 2022

Enoturismo no Ribeiro: Adega Celme

Cata vertical de 3 colleitas (2016 ,17 ,18) de Celme Pena Bicada. Acompañada cunha taboa de queixos galegos de primeira.


Paseino moi ben, e iso que só era ver viñas, visitar unha adega e probar uns viños.... Pero é que o lugar de Astariz, as viñas e a adega son unha chulada, e os viños son moi bós.



De estardes interesados, os da Adega arranxan estas visitas e catas todo o ano, reservando antes. Mirade na web https://adegascelme.com/



Eu ía con moitas ganas de poder comparar os viños de diferentes anos dunha mesma adega. Así que cando vin que ofrecían esto ¡alá fun! Tal coma imaxinaba o viño novo é máis aromático, intensos os aromas forais e afroitados, e xa bastante pouco no 2016.


Tal como conto parece que era mellor o novo, pois non, porque canto máis vello este viño, cada vez ía tendo un sabor máis intenso, enche máis a boca, e deixa un gusto unha vez bebido máis forte.
Así que co tempo perde unhas cousas e gaña outras. O viño cambia e está ben interesante.

Por certo non sei se víchedes que o viño novo nesa adega é do 2018 (si estamos xa en 2022). Contaronme eles que é unha decisión súa, e deixan o vino un tempo axeitado en depositos inox (teñen algun viño en barrica, pero o que estiven tomando non). E logo sen prisa (3 anos tardan) pois xa van facendo a mistura entre as castes (ah, esquecin dicir que cada uva vinifica por separado). Vamos, todo moi pausado e todo moi calmado. E a cousa interesante ... ¿o viño do 2018 sabe xa vello? Non, xa dixen arriba que sabe fresco e afroitado.

A visita as viñas e moi interesante, e explican todo sobre o terreo, o coidado de elas, as diferentes variedades e o traballo que fan. Ademáis, dende o alto da finca podedes ver unha preciosa vista de Astariz.





domingo, 24 de abril de 2022

De viños en Lagüiña lieux-dit

 

Alá fomos de viños ..... á experimentar e probar cousas novas.

Comenzamos cun Chardonnay de Vézelay, da adega La Soeur Cadette, que ten estas cousas moi francesas de ter unha etiqueta enigmática que non aclara nada (si esta dito na contraetiqueta). Unha comida que arrinca en Borgoña, sempre vai a ben.

¿Viño portugués? Pero... un do que eu non sabía nada (tampouco é que sepa eu tanto de viños). É un viño de Bucelas, que é unha pequena zona vinicola pegada a Lisboa, xunta o río. Viño Mira, 2018, uva Arinto. Quedei encantado con el, moi orixinal e elegante. Apunto a ver se son quen de comprar algún de estes.

A seguinte viaxe xa foi en barco... porque tomamos un Migan Tinto do Valle de Orotava en Tenerife. Esta curioso coma alá tan ó sur (ainda que en altura) conseguen uns viños que poden ser tan familiares para nós... Cousa bóa.

E xa postos, cambiamos de continente e de hemisferio: imos a Mendoza a probar os Polígonos del Valle de Uco. ¿E que uva pensades? Pois Malbec. Neste momento xa estabamos ca carne, e facía falta algo con este caracter.

E logo de dar voltas polo mundo, imos a viaxar un pouco no tempo... ¿Lacima do 2011? ¿Estará bo un viño galego con todo este tempo? Pois está de medo. Maravilla!

En canto á comida estivemos picoteando un pouco de todo, berberechos, xardas, cordeiro, tabla de queixos e postres.

Foi unha excelente tarde de domingo.

 

 


viernes, 15 de abril de 2022

En Jerez: Un paseo y unos vinos.

 Me da bastante verguenza atreverme a proponer lugares en Jerez porque apenas estuve una visitilla, pero si me gusta comentaros unos cuantos sitios... porque tal vez alguno es obvio, pero alguno a lo mejor no lo tendríais en cuenta... 

El Espartero

En Jerez hay mil y un sitios donde tomarse un fino, un amontillado o un oloroso. Pero bueno, apetece mucho ir a tiro fijo y probar alguno de los vinos de ediciones muy reducidas o de bodegas pequeñas. Y para esto El Espartero es perfecto, porque es una tienda de delicatessen, pero puedes tomar los vinos que tienen en venta a copas (obvio, cuanto más selecto el vino, más caro). A mi me ganaron cuando pasando por la calle vi que servían el jerez en copa grande (los decantadores son cosa del pasado). 



Además de esto... tienen para comer. Tienen picoteo sencillo con productos que venden en la tienda, algunos típicos de la zona, otros ya más exóticos (pastrami o pulled pork). Genial, hay un poco de todo, y muy buen pan.  Luego teneis un montón de productos que comprar en la tienda. 





Y me olvidé de decir lo más importante... son majísimos (me aguantaron a mi, que mas os puedo decir). Y además estan en la famosa plaza de Plateros, que es el sitio mítico de tapeo de Jerez, pero son un poco diferentes de los demás. 


Corredera 7 

Está a un ladito de Plaza del Arenal, y no se si sería al sitio al que irías en plan turisteo... pero si está muy recomendable. Ambiente local, buenos vinos y tapeo y comidas sabrosas. Y no puedo dejar de agradecer que me explicasen por ejemplo que ... "si se puede salir en camiseta a la calle, ya no es tiempo de tomar mosto". (Mosto no es lo que pensáis, es el vino del año de Jerez, antes de fortificar). 





Tabanco San Pablo

De este, casi no tengo nada que decir porque se ve que es super popular, auténtico y turístico. La verdad es que merece la pena visitarlo solo por hacerse un par de fotos. Pero luego tambien me gustó mucho la comida... Esa carne mechada estaba tremenda. 



Y tambien unas zanahorias aliñás...

Es un buen sitio para probar vinos a precio asequible, este es el fino y en la foto de arriba el palo cortado.








miércoles, 13 de abril de 2022

En Cádiz: otras recomendaciones para comer y ver

Hice posts extensos sobre algunos de los sitios que me gustaron en Cádiz, pero voy a hacer tambien una lista más breve con otros sitios... Todos merecen la pena igualmente. Cada un por su cosa y su interés. Creo que todos son bastante conocidos y populares y estan ya en Internet... 

Para el desayuno:

1) Al lado del mercado, los "Churros La Guapa". Los tienen de dos tipos, el churro gordo y el churro fino. Podeis elegir a gusto. Estan muy ricos y tienen el detalle que casi seguro que te los preparan en el momento. Cuando pasé por la tarde ya estaba cerrados, así que no os hagais los remolones, ir por la mañana. 

2) Ir a tomar Café en el Bar Brin. Se trata de toda una institución de Cádiz. Tan institución que se ha centrado en el tema del café y ofrece muy pocas otras cosas. No es que hagan el café diferente de otros sitios de la ciudad (ese estilo de hacer el café se estila por otros sitios) pero si se ve que es una leyenda entre los gaditanos. Es económico y son muy majos. Hay que pasar. 


3) Taberna la Manzanilla. Para ir a tomar vinos en el plan más tradicional: barriles de vinos generosos de la zona y tapas frías .... es como viajar en una máquina del tiempo. Los vinos son de Sanlucar de Barrameda. Los vinos muy buenos, y me encantó el quesito pequeño que tienen de tapa. 





4) Cena y espectáculo (preguntad antes que día hay espectáculo) en la Peña Flamenca Juan Villar. Incluso sin espectáculo, la comida esta muy buena, pero ... es que el espectáculo (al menos el que me tocó a mi) fue de primera. Un cantaor de raza y un tocaor virtuoso. Y el público muy entendido, con mucho respeto y daban las palmas con un ritmo que no tendré yo nunca.


5) Taberna El Rincón Del Barrio.  No se si acabareis por el Barrio de La Merced, pero ahí al lado esta el Centro de Arte Flamenco. Antes de nada, no espereis algo turístico. Es un bar de barrio, con mucho ambiente y comida sabrosa (de mediodía). Es un lugar auténtico para comer rico y sabroso o tomarse una cervecita en ambiente no turistico. 




6) Pegado a la playa de Santa María del Mar:  La Oveja Negra. Es un restaurante de comida "moderna" y con un puntito de fusión sobre platos típicos e ingredinentes de Cádiz. Además de super majos, me gustó mucho el punto de la comida. Me quedaré siempre con el sabor de su crema de arroz con leche con torrija. 



7) Dulcería La Rondeña, en calle Sagasta. Moitos destes doces non os probara nunca. Moi orixinais e moi auténticos.




8) El Mercado de Abastos. Por la mañana. Como en mucho de los mercados remodelados hay mucha variedad de oferta de cocina y tapeo... pero yo soy mucho de ir al mercado a ver (y a comprar cuando puedo, porque de turismo solo puedo comprar cosas que pueden viajar), pero no me interesa mucho la parte de meter restauración en los mercados. En los alrededores del mercado hay muchos bares y freidurias tradicionales de Cádiz. 




9) Casa Pepe! Justo Casa Pepe queda lejos del mercado... pero no tan lejos (al menos para mi hábito de caminar). Este bar y freiduría es un hit con los gaditanos. Se llena hasta el infinito. Buen sitio.