Mostrando entradas con la etiqueta belgica. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta belgica. Mostrar todas las entradas

jueves, 23 de agosto de 2012

En verán é o momento da Saison

Gracias a un vello amigo da familia, apaixoado das cervexas e artesán na fabricación da cervexa soupen do grupo 'Cervexeiros' (cervexeiros.com) que existe en Vigo. Con tan sorte que nada máis coñecelos organizaron unha cata, e puiden asistir. Recomendovos a todos os interesados na cervexa e con curiosidade de probar cousas máis aló das poucas marcas de cervexa de calidade que chegan a Galicia, que visitedes a súa páxina e sobre todo o seu grupo no Facebook: Cervexeiros en Facebook

Isto permitiume un reencontro co meu pasado. A miña primeira paixón gastronómica foron as cervexas, hai uns 20 anos: comecei a preocupar de percorrer tendas a buscar cervexas que non tiña probado ainda, e ter conciencia de consumo, coma evitar ir por sitios onde tiveran unha cervexa detestable. O mundo da cervexa era perfecto para uns rapazolos: podíamola consumir a partir dos 16 anos, e por outro lado, era medianamente asequible para o xustiño que andas de cartos nesas idades.

Ainda podo lembrar os meus primeiros momentos: o Café UF (que segue aberto, ainda que vai tempo que non vou frecuentemente) e o Bass Pale Ale (de aquela época podías tomar en barril en Vigo, e hoxendía é ben dificil de conseguir - mesmo en UK). E tamén a película de David Lynch, Blue Velvet.


CATA FANTASMA DE CERVEZAS

O modus operandi era o seguinte: o grupo conseguía (encargando no estranxeiro unhas caixas) uns lotes de cervexas, anunciabase no grupo a data da cata, o prezo e a xente apúntabase ata encher as plazas. Neste caso incluíanse 4 cervexas de diverso tipo e máis comida para acompañar as cervexas.

A cata sería a ocasión de probar 4 cervexas sorpresa (non tan sorpresa porque sabíamos que serían belgas e que habería ocasión de probar a lexendaria cervexa Fantôme: 99 puntos no ratebeer.com)

Struise Witte - 5º 

http://struise.noordhoek.com/eng/


Tratase dunha cervexa de trigo belga, do estilo da 'branca de Bruxas' (a versión comercial máis extendida é a Hoegaarden). O curioso é que ainda que o seu nome é 'branca' (witte), é unha cervexa de cor tostada, con corpo e moi especiado. Sorprendende e orixinal.

Dupont Biolegere - 3.5º


Noten que se trata dunha cervexa 'biolóxica' e 'sen aditivos químicos'. Hai un señor de Murcia, bioquímico ou profesor universitario el, que da moito por saco con que a agricultura ecolóxica é un timo, que todos os productos teñen químicos, e tal.... pois que disfrute tomando Cerveza Aurum, que é moitísimo máis barata e pode que ata esté composta das mesmas moléculas.

Esta tratase dunha cervexa con moi pouco alcohol, ácida, lixeira, refrescante e con moitísimo gas.

Fantôme Pissenlit - 8º

http://www.fantome.be/fr/gamme.htm


Tratase dunha cervexa tipo Saison, feita con aromas de dente de león. Unha cousa realmente sorprendente: aromas e sabores que un nunca tiña probado en outra cervexa, forte, con moi corpo. Moitos comentamos que nos tiña certa semellanza incluso cunha sidra natural

Fantôme - 8º

http://www.fantome.be/fr/gamme.htm
Esta é a cervexa lexendaria (a que ten a puntuación máxima na web de cata de cervexas). Aproveito para comentar o tema  de en que consiste a Saison: son cervexas preparadas para durar o verán. Antigamente, sen sistemas de refrixeración, había que facer cousas especiais para que non se perdera: ten un contido alto de alcool (desinfectante) e tamén un contido moi alto de lúpulo (desinfectante tamén). É tamén está feita para que sexa axeitada para beber ca calore: é moi amarga e áceda (refrixerante).

E un tipo de cervexa que só se prepara nunha parte moi específica de Valonia, e que case se perdera. A Fantôme e outras son coma pequenas cápsulas do tempo e permitennos probar coma era a cervexa hai moitos, moitos anos, antes de que se industrializase todo.

(Nota, as caracteristicas de alcohol forte e moito lúpulo son moi semellantes ás da cervexa  inglesa  que chaman Indian Pale Ale - nota, coidado con esta páxina da Wikipedia, afirman algunhas cousas discutibles. Chamame a atención como en dos lugares separados, de maneira independiente chegaron á unha solución parecida. Nota: ainda así non quere dicir que unha Saisón sexa equivalente unha IPA, eh!)

domingo, 26 de febrero de 2012

Memorias del gusto: carbonada flamenca

Para los seguidores del ciclismo, este fin de semana era especial porque se celebraba la Omloop Het Nieuwsblad, que tradicionalmente marca el inicio del calendario de clásicas belgas. Para celebrarlo decidí preparar un plato típico de la zona: la carbonada flamenca.

He estado un par de veces en Bélgica y, por lo que me habían contado y su descripción en la carta de los restaurantes, recordaba que la carbonada es un guiso en el que la carne de ternera se deja macerar en cerveza unas doce horas y luego se deja hacer a fuego lento durante unas tres ó cuatro horas.

Sin embargo, la mayoría de recetas de carbonada en castellano omiten el paso de dejar macerar la carne en cerveza. Como a mí me parecía que esta etapa tendría bastante importancia en el sabor final del guiso, seguí buscando hasta encontrar una receta que respetaba este paso y decidí utilizarla como base.


Ingredientes (para dos personas)
  • 1/2 kg de carne de aguja de ternera
  • 2 hojas de laurel
  • 1/3 de litro de cerveza belga (yo utilicé Leffe)
  • 1 cebolla
  • 1 rebanada de pan sin cortezas
  • 1 cucharada de mostaza
  • 2 cucharadas soperas de harina
Preparación

Cortar la carne de aguja de ternera en taquitos de unos cuatro centímetros, colocar en una fuente y verter la cerveza sobre ellos. Añadir el laurel, cubrir y dejar macerar durante la noche.

Al día siguiente se retira la carne de la marinada y se deja escurrir. Cuando esté bien escurrida, se dora la carne en una sartén a fuego fuerte.

Por otro lado, poner una olla a calentar con 20gr de mantequilla y dorar la cebolla cortada muy finita durante unos 10 minutos. Cuando la cebolla esté tierna, añadir la carne de ternera ya dorada junto con dos cucharadas de harina diluidas en agua. Es importante remover bien para evitar que queden grumos de harina.

A continuación se añade la cerveza del marinado y se lleva la olla a ebullición, bajando el fuego a continuación. Por último, se unta la rebanada de pan con la mostaza y se añade a la carne. Se tapa la olla y se deja cocer durante tres ó cuatro horas, removiendo cada diez/quince minutos. La salsa debe reducir hasta conseguir una consistencia de sirope.

El acompañamiento más típico para la carbonada son las frieten, unas patatas fritas de toda la vida pero con una diferencia importante: hay que refreírlas. La técnica es sencilla, en una primera etapa se fríen las patatas durante 8/10 minutos a temperatura baja (unos 150 ºC) y se retiran del fuego. Una vez escurridas se fríen de nuevo, esta vez sólo durante un par de minutos a temperatura alta (unos 190 ºC) de tal forma que queden crujientes por fuera pero blandas por dentro.

No soy muy de recomendar maridajes con la comida (admito que no sé mucho de vino), pero este es sencillo: una buena cerveza belga y a disfrutar de la carbonada.

jueves, 24 de marzo de 2011

Unha brevísima introducción a la "Belgische keuken"

Menos de 48 horas en Bélgica no dan para mucho: cena, desayuno, comida, cena, desayuno y poco más. Pero no por eso uno deja de descubrir cosas. Teniendo en cuenta que apenas paramos un segundo, lo cierto es que sólo tuvimos una comida reposada, que fue la cena del sábado en Gante. Fué nuestra pequeña introducción a la cocina flamenca ...





Y aún así fue sufuciente para ver nuevas cosas en la cocina belga más allá de la fritur y los gofres.
  • Mi descubrimiento favorito fueron los Mejillones al vino blanco: lo de combinar mejillones con apio me pareció buenísimo. De hecho pienso repetir la receta.
  • La Waterzooi me parece un plato muy interesante, para la gente a la que le gusten los platos salados con lacteos (a mi no me gustan, por eso no la destaco más, pero entre nuestros acompañantes había una opinión unánime: está buenísima)
  • Y finalmente un plato contundente, sencillo y que lleva cerveza (es simpre una excusa): la Carbonada Flamenca.
(Nota, los enlaces de los platos apuntan a sus recetas, por si quereis imitar)

El restaurante en que cenamos en Gante nos pareció bueno. Tal vez pareciese un poco tendiente a la cocina "típica" (no tenía nada arriesgado) pero curiosamente, toda la clientela era local (así que suponemos que más que enfocado en el turista, parece que a los belgas tambien les gusta su comida tradicional). Y tal como vimos su recomendación en Internet la compartimos ahora con vosotros:

Brasserie Bridge
+32 92236167


View Larger Map

miércoles, 2 de marzo de 2011

Cousiñas de Bélxica

A fin de semana pasada andivemos por Bélxica (novas proximamente). Adiantovos as seguintes cousas...

A pesar que ainda está a xiar, xa se comezan a ver os primeiros gomos do ruibarbo:

(Ben vermellos que saen en Bélxica, os da casa dos meus pais están ben vivaces, pero non deixan de andar tirando a verdosos - ainda así semella que a cor non indica demasiado do doces que sean)

Os belgas son máis ben de Carlos V ca da Felipe II:
(Bueno, en realidade non che son nada de Brandy, eles sonche de cervexa e de algo emparentado ca xenebra que chaman genever)

En Bélxica hai un émulo do Prada a Tope adicado ó café:

Nun dos mellores cascarrillos alimentarios que teña visto, fan un auga mineral chamada: Eaulalá

Ainda hai máis abadías da chea de elas que se exportan por ahí a fora:

lunes, 4 de octubre de 2010

Speculoos, Spekulatius....

Esta semana he comenzado a desayunar tostadas untadas con Speculooos:

Speculoos pour tartinertartine de Speculoos

A pesar del aspecto que tiene no es mantequilla de cacahuete. En realidad es una pasta para untar que se ha puesto muy de moda en el norte de Francia y Bélgica: es pasta de untar con sabor a galletas de Speculoos. Puede que ya conozcais el sabor, porque en algunas cafeterías de España ponen galletas Lotus (justo la marca que fabrica esta pasta). Y si aún así no, el sabor de la galleta es el típico de algunas galletas alemanas de Navidad (las que venden en el Lidl).

Cuando me regalaron el bote me preguntaba a que sabría (no conocía que era el Speculoos), pero en cuanto lo he probado me he acordado bien: he vivido bastante tiempo en Alemania y en Escandinavia (en Finlandia tambien se toman galletas de sabor similar en Navidades). ¡¡Me gusta!! Un poco empalagoso, pero me gusta.

Nota:
A mi me trajeron el Speculoos para untar de Madrid, pero bueno si alguien lo quiere conseguir en España voy a incluir el enlace de la propia Lotus sobre lugares donde venden sus galletas y no se si tambien sus cremas de untar: Donde comprar Lotus.