Mostrando entradas con la etiqueta streetfood. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta streetfood. Mostrar todas las entradas
domingo, 16 de febrero de 2020
Cousas de Cuba: Pan con Lechón
Unha das cousas máis interesantes que comín en Cuba foi neste posto da rúa, onde vendían Pan con Lechón. Que era basicamente un leitón asado ó forno, do que iban cortando cachiños (carne e sobre todo pelexo crocante) e facían uns bocadillos.
¿Coñecedes o Sande de Leitao portugués? (Pois se non o coñecedes, xa tedes tarefa para a vosa próxima visita a Portugal ... é un dos mellores bocadillos do mundo, tedes que probalo).
Pois este pan con lechón ven sendo a mesma idea. E neste caso esta baratísimo: 5 pesos, que ven sendo coma 20 centimos de Euro.
Interesante bocadillo, con bóa carne (non moi abundante), pero o pan era (coma resultou ser todo o pan en La Habana) bastante malo. Coma xa dixen antes, todo o pan era coma pan de hamburguesa.
viernes, 7 de febrero de 2020
Cousas de Cuba: os favoritos nas rúas
De maneira maioritaria os favoritos a comer na rúa son:
- Pizza. Non pasas 10 minutos sen ver a un cubano comendo unha pizza ou levando unha na man. Andan super apaixoados co tema da pizza. Pizzas cubanas que son moi peculiares: son pequeniñas (individuais), non teñen moitas máis cousas ca queixo e habitualmente doblan pola metade e comenas así. Son probablemente a pizza máis chusqueira que poidades imaxinar, pero son o hit en Cuba.
- Algún tipo de doce ou pastel. Os cubanos gostan moito de doces. É moi habitual velos caminar pola rúa con estas caixas de cartón pequeniñas. Nun principio non sabíamos que era, pero pronto descubrimos que todas as pastelerías (dulcerías) usan a mesma caixa. E os cubanos gostan de mercar un ou dous pasteis e comelos mentres andan (non son para levar a casa, cando levan a casa, collen unha caixa máis grande e máis pasteis).
- Panes. Os bocadillos en Cuba son "pan con algo". "Pan con hamburguesa", "Pan con jamón", "Pan con queso",.... Case todos os bocadillos estes teñen un punto en común: o pan é pan circular e blandiño coma o de hamburguesa. E case todos os bocadillos metense nun grill e dancho aplastadiño.
- Xelados. Outra das pasións dos cubanos son os xelados. Hai case tantas "cremerías" coma outros tipos de negocios. Curiosamente non é moi habitual ver a xente tomando xeados na rúa: os cubanos prefiren tomar o xelado sentados dentro dun local.
Hai outros tantos pratos populares:
- As croquetas. Si!! Os cubanos tamén adoran as croquetas. Hai xente vendendo croquetas e xente papando en elas pola rúa. Tamén fan bocadillos con croquetas.
Ver esta publicación en Instagram
Una publicación compartida de Food Tours Havana (@foodtourshavana) el
sábado, 28 de diciembre de 2019
Fun probar nos tacos lioneses para que vos non o teñades que facer (ou para que vaiades a morte por eles)
En Francia, esta moi de moda unha fast food que chaman tacos. Pero andade con coidado. Nen son tacos mexicanos, nen sequeira son tacos tex-mex, nen se queria son tacos de estes de kit de supermercado. Non teñen realmente nada que ver con México.
De feito, chamanse tacos pero o nome é individual. Serán: 1 tacos, 2 tacos, 3 tacos. Levan sempre -s. Porqué? Pois porque lles deu así. En realidad e para aclarnos ben e evitar a confusión imos a chamalos tacos lioneses. Porque naceron na cidade de Lión, e logo extenderonse por Francia.
En realidade o choio semella máis un burrito:
Coma vedes, o exterior é un de estes pans planos árabes, de bastante gran tamaño, que está doblado en forma rectangular de maneira que queda pechado completamente coma un sobre. Coma podedes ver grellase por fora (o cal axuda a que quede pechado de maneira bastante hermética).
¿E que vai dentro? Pois...
A si que ... a min non me gustou nada por culpa da salsa. E ademáis como digo ven sendo o elemento máis abundante do tacos.
Meu deus!!
Bueno, se tedes ganas de aforrar a viaxe a Francia, tedes un grill de sandwiches na casa, podedes facelos de maneira bastante sinxela. Aquí vai a receita en video:
De feito, chamanse tacos pero o nome é individual. Serán: 1 tacos, 2 tacos, 3 tacos. Levan sempre -s. Porqué? Pois porque lles deu así. En realidad e para aclarnos ben e evitar a confusión imos a chamalos tacos lioneses. Porque naceron na cidade de Lión, e logo extenderonse por Francia.
En realidade o choio semella máis un burrito:
Coma vedes, o exterior é un de estes pans planos árabes, de bastante gran tamaño, que está doblado en forma rectangular de maneira que queda pechado completamente coma un sobre. Coma podedes ver grellase por fora (o cal axuda a que quede pechado de maneira bastante hermética).
¿E que vai dentro? Pois...
- Algún tipo de carne (polo, kebab, hamburguesa)
- Patacas fritidas (sí, leva patacas fritas dentro, pero sorprendentemente nas bocaterías francesas é habitual que ofrezcan o lote de tacos + ración de patacas, co que ... comes patacas fritas 2 veces unha dentro e outra fora).
Interrupción: A min personalmente, calqueira fastfood ou bocadillo que leve patacas fritas dentro...fascíname. Así que eu doulle puntiación alta.
- Algún tipo de salsa picante ou especiada: harisha, argelina, mayonesa, ketchup, curry, samurai, thai..... (nota para os curiosos do mundo do fast food francófono... estas salsas veñen sendo as mesmas opcións que hai en Francia para acompañar ás frites - ou sexa as patacas fritas - así que non supón nada novo para o ).
Ata aquí, todo medio ben. Ten pinta de ser un invento interesante pero...
- Todo, todo, todo o que hai dentro está impregnado por unha salsa de queixo gruyére, que fai que todo sepa a esa salsa. Non importa a salsa anterior, nen o tipo de carne que escolleras, nen as patacas fritas. Todo sabe a nata con queixo (que é o que é a salsa).
A si que ... a min non me gustou nada por culpa da salsa. E ademáis como digo ven sendo o elemento máis abundante do tacos.
- A ver, se vos apaixonan as salsas de nata.... a ver, se gostades da carbonara que leva nata (coma o 90% da xente que coñezo)... Pois estes tacos lioneses poden ser interesantes para vos. Dadelle e contadesme.
- Pero se pensades que xa está ben a meterlle salsa de nata a todas as cousas (coma min)... pois evitade estes tacos.
- E se queríades o que chaman tacos en todos os demais paises do mundo excepto en Francia (sexan mexicanos, tex-mex ou calqueira outra cousas), pois non pidades isto, porque coma xa expliquei non ten nada que ver con iso.
Meu deus!!
Bueno, se tedes ganas de aforrar a viaxe a Francia, tedes un grill de sandwiches na casa, podedes facelos de maneira bastante sinxela. Aquí vai a receita en video:
sábado, 9 de junio de 2018
Este Gaspacho (Moreliano) es distinto
| Gaspacho Moreliano |
(Espera, ¿que dices? ¿que en Andalucía ya tienen un gazpacho que es todo verduras y que se toma frío? 🤔)
Pues sí, en Morelia (Michoacán, centro de México) son verdaderos apasionados de este aperitivo callejero de equívoco nombre. En la ciudad de Morelia es habitual que los puestos de vender frutas tengan su fruta picada lista para preparar estos vasitos. Pero sobre todo, en la ciudad abundan pequeños (y no tan pequeños) puestos en la calle en la que se oye siempre el golpeteo (de un cuchillo picando fruta) y una fila de gente esperando:
A la derecha los ingredientes clásicos (blanco y amarillo): mango, piña, jicama (y un poco de cebolla). A la izquierda sandía, porque mucha gente quiere añadir sandía, o incluso quiere un gazpacho de sólo sandía. (Pero no hay más alternativas, no se aceptan otras frutas)
El vaso lleva la fruta picada, zumo de naranja, salsa picante (normalmente Valentina o alguna salsa botanera), un tanto de sal, chile negro (Pasilla), y queso cotija desmoronado (molido).
En cuanto a sabor es principalmente dulce y ácido. El toque de picante se nota sobre todo al final (en el caldillo del fondo se acumula toda la salsa picante). El chile negro no es demasiado picante, sobre todo le da un sabor ahumado, y el queso matiza un poco el dulzor pero principalmente es un bocado dulce.
Este es otro local y a este otro gaspacho si le pedí sandía:
Supongo que no os parecerá algo tan inusual si no fuera por dos ingredientes: el queso y el chile (el negro y la salsa).
En cuanto al queso, no debería hacersenos tan inusual: hay una larga tradición de combinar queso con dulces y frutas. Con uvas, con manzana, con mermelada...
En cuanto al picante, en México hay mucha tradición de ponerle chile a la fruta. En todo el pais hay la tradición de tomar fruta picada (cortada en tiras grandes) con limón y chile:
- la fruta picada esta cortada en tiras
- la fruta picada es más bien ácida y picante (sólo lleva limón y chile) y no lleva queso
- hay una versión de desayuno de la fruta picada que lleva miel y muesli... pero tampoco es como el gazpacho, que es más jugoso (lleva zumo) y más frutal
Y para terminar un poco de historia de los gazpachos. Es un plato relativamente reciente, de estos que medio tiene un inventor identificado. Bueno hay varias leyendas con el inventor, pero si se sabe que quien los popularizó fue el "güero de la Merced".
Suscribirse a:
Entradas (Atom)


