Caramelos!

Aquí en Laconada somos moito dos caramelos de esta marca. Ademáis non sei ben coma funciona a serendipia, pero veño de descubrir que Iago tamén merca de seguido os Ricola. Coma é que nos deu por iso ó mesmo tempo? Serendipia? 

E por un momento pensei que algo pasar co "sabor original", porque tiven que ir a 5 tendas e en todas a parte onde debían estar esaba baleiro. Finalmente, din cunha tenda que tiña. Tampouco vou crear nengunha alarma. Seguramente non hai desabastecemento ... só que a xente é o que máis merca. ¿É así? [Isto da miña fixación co sabor orixinal non é so capricho... se non que teño a sensación que o sabor orixinal xunto co de eucalipto son os que mellor desatascan, e coma eu os merco para a gorxa, pois ó que funciona ben e ten un sabor diferente - do eucalipto que de ises hai miles de caramelos de outras marcas]. 

Eu coñezo esta marca dende hai moito tempo. Pero non debía ser moi popular en España nos anos 80, porque lembro que cando pasei por primeira vez a Suiza (polo 88) trouxen unha bolsa de istas porque fíxoseme curiosa (e moi típica). O meu novo interés (de hai 2 anos) viu de saber que os caramelos Ricola son os elexidos pola Elbphilharmonie de Hamburgo para evitar que a xente tusa durante as obras, pero tamén porque o seu papel non fai ruido! 

E xa rematar comentando que nisto dos caramelos eu tamén vos sou dende fai tempo dos Fisherman's Friends. Pero istes xa son outro choio, moi máis hard rock. Teñen un sabor forte, pero o certo é que despexan que meten medo (e ata levan capsicina, así que poderíanse considerar picantes e tal). E cara outro extremo (pero tamén con sabor intenso e que moita xente odia), gosto moito dos regalices, especialmente dos italianos. Os Amarelli de Rossano, ou por exemplo estes Ebro que fan en Barcelona e que manteñen un pouco a tradición da época. De feito vexo que de sempre en Laconada tivemos moito interés polo tema dos caramelos coma aquí no 2009: Minty Mints

 

Deseño galego: Latas de Conservas

Gustame moito moito coma era o deseño clásico das latas de conservas galegas (tamén algunha conserva moderna). E non estou falando das marcas máis habituais e frecuentes dos supermercados. Que iso é outro tema, agora mesmo con tanta marca blanca e con que os supermercados só negocian con grandes productores, que moitas das pequenas marcas de conservas galegas non aparecen polos supermercados (ou aparecen pouco). 

Así que cando vou de visita por algún lado e dou con alguna lata de desño moi interesante, pois vai para casa. Que é unha colección moi xeitosa: por un lado é algo que podes gardar moito tempo, e por outro lado, cando haxa ocasión (ou necesidade de improvisar algo) pois xa tes a comida á man. 

 

 

Dardo & La Vieira  

No caso de La Viera (de Vilanova de Arousa) o deseño retro é moi sesenteiro, con detalles moi persoais coma o de usar unha fonte sans sempre en minúculas para o nome do producto. Este deseño xa foi remplazado polo novo (que vedes na otra foto, na lata das sardiñas). Así que ahí tiven eu unha ocasión única para mercar das que ainda quedan co deseño antigo. (Aparte do tema do deseño, os seus productos tamén teñen detalles moi gourment, observade que son "mejinoes fritos", xa contarei que tal saben e que diferente están con outros). 

 

Conservas Dardo naceu en 1969... así que podería ser que o deseño actual leveno usando dende o principio sen cambiar. E por min, non deberían cambialo. Non sei se é casualidade ou cousa de aqueles anos, tamén o texto principal está en minúsculas.. pero neste caso cunha tipografía con serif moi elegante. O que me gusta moito en Dardo é coma sempre incluen esa banda negra no fondo, que usan nos seus diferentes formatos. ¡Quedalle moi ben! E ademáis de look retro, aquí temos productos de boa calidade (fixade que na lata de sardiñas pon "tostada al estilo tradicional"). (Ademáis recibín un aviso que teño que probar as agullas de Dardo, que seica son moi top!). 

 

Ademáis do deseño (que é unha motivación moi grande para mercar o producto, cando vou mirar nas latas doulle moito ós productos non tan habituais, por exemplo neste caso os Chicharrillos viñeron por iso (ainda que vou dicir unha cousa, a pesar de que é un peixe que gosto moito, non sei que lles pasa, pero en lata non son dos que máis me convencen, prefiro por sabor as xoubas ou as agullas). 

E unha das latas máis curiosas da xente de Dardo, que se ben non se topa en moitos sitios (na sua web non sae), sí está nun hipermercado que hai por toda España, así que podedes chegar a conseguila máis ou menos fácil: o pack para vermut de mexillóns e aceitunas en escabeche.  

Ingredientes e comida de todo o mundo en Vigo

 Pois mira, estes días andiven mirando en tendas de productos exóticos, mirando o que teñen e tal (estaba buscando unhas cousas para cociñar e tal). E pensei que bueno, supoño que moitos coñecedes xa algúns, pero non está mal deixalo compartido na rede. A ver se axudan a algo. 

(Nota, non vou a listar todos, nen vou a incluir os de comida latina, porque hai moitos e non hai maneira sinxela de incluir a todos. Vou tirar por cousas máis exóticas).

Pak Frutas

Pois está en Torrecedeira e supoño que os que vivides pola zona xa o tedes coceñido. Polo nome xa podedesi imaxinar que o dono é de Pakistán. Ainda que é unha tenda que vende de todo (especialmente moita fruta e productos frescos, está moi ben ainda que non queirades cociñar exótico)... o interesante son as cousas de outras orixes que ten. 
Ten moito producto latino (peruano, colombiano e cousas brasileiras), pero sobre todo e é obvio... ten productos de Pakistán e India. Dende arroz basmati a granel, coma legumes e outras cousas tamén a granel. Especias, sementes e ... 
Ademáis ten moitos ingredientes necesarios para cociñar comida do Industán (ghee por exemplo). 

🗺️ Pak Frutas 

Supermercado Rebeca 

Pois outro mega clásico de Vigo. Xa leva unha chea de anos, pode que máis de 10. E supoño que se convertiu xa nun lugar de referencia. 

Sei que hai moita xente que vai polos productos xaponeses e coreanos, pero eu estou moi a tope ca cociña china así que eu vou sobre todo para mercar cousas de orixe china. 

Ademáis de ter todos os ingredientes posibles (dende arroz a sacos de 10 kilos) todo tipo de noodles, setas secas, miles de tipos de salsas, ten tamén moitas cousas conxeladas (o cal é unha bendición). 

Pero o que sempre se me fai interesante é que ten vexetais dos que lles chistan os chinos (as suas berenxenas, repolos, bimi, setas, pak choi, raices de loto ou taro...), todas moi bóas e a precios moi axustados. 
Ademáis de todo isto, tamén vende productos latinos (sobre todo andinos, de México e Centroamérica non tanto). 

🗺️ Supermercado Rebeca 

E abre os domingos así que o fai ben convinte! (Incluso para cousas que non sexan exóticas). 

Carnicería Elhariri 

Iste está na Rúa Pino, por onda Os Choróns. Sei que hai outras carnicerías e tendas de productos halal e do norte de África, pero mira esta tenda ten unha chea de cousas e non é tan coñecida.

Aquí o dito, hai moitísimos productos das cociñas do Norte de África (os propietarios son marroquies), pero tamén vendense moitos productos de moitas outras partes de África. E moitas máis cousas (coma sempre tamén teñen productos latinos).

Ainda que fora poña que é unha carnicería, é realmente un supermercado e non é tan pequeno. Para os que gustedes dos doces árabes, ten unha sección de panadería dentro que mete moito medo. 

Logo no demáis, pois hai dende especias, salsas, froitos secos, ata cousas moi interesantes como peixe seco. 

🗺️ Carniceria Halal El Hariri

Café de Andar por Casa: Lugares onde mercar café en Vigo

Hai 5 anos publicamos un post onde recomendábamos Buenos sitios para comprar café en Galicia. Moito ten cambiado o mundo do café dende aquel momento e foi subindo o número de sitios, o estilo do café que se vende e por desgracia tamén os prezos. Imos deixar ese post coma foi escrito para que quede referencia histórica de coma era o mundo do café hai non moito tempo. Pero vou tentar deixar un pequeno listado útil de moitos dos sitios onde podedes mercar café pola parte de Vigo (xa o de facer un listado de sitios por toda Galicia fáiseme bastante compliado, mellor vou centrarme nos sitios onde estou mercando café cada dúas semanas). 

Todos os sitios que comento aquí téñolles comprado o café, e recomendo todos. Pero claro, agora mesmo todos sodes xa conscientes que hai varios niveles de calidade no café e tamén diferentes prezos. E non necesariamente o café máis caro vai ser o voso favorito. En moitas de estas tendas que comentamos podedes probar os cafés antes de mercar e así decidir. Eu no meu caso gosto de ir saltando de tenda en tenda e ir probando cousas diferentes que non coñezo. 

Torradores tradicionais 

• Café Campinas S. Paulo. Ten dúas tendas, unha en Gregorio Espino 19 (no Calvario). E outra en Marques de Valladares, pegado á Porta do Sol. Levan máis de 100 anos torrando café en Vigo. Nas súas tendas podedes mercar graus de café ou moidos no momento en diferentes grosores. Venden cafés de diversas orixes: Colombia, Brasil, Costa Rica, Kenia, Jamaica, México, Australia, Etiopia, Nicaragua, Guatemala, Puerto Rico Cuba Sumatra e Panamá. Web: https://cafescampinas.es/
• Cafés Do Noso. Torran en Salvaterra do Miño, e ademáis de venderse en algúns supers, teñen unha tenda en Praza da Independencia (Do Noso Gourmet). Pois podedes comprar en grau ou moido a diferentes tamaños. Teñen cafés de multiples orixes, Colombia Brasil, Burundi, Nicaragua, Guatemala, Etiopia, Kenia. Instagram: https://www.instagram.com/grupodonoso/

Pequenos Torradores de Cafés de Especialidade en Vigo e Arredores

• Forest Coffees. Podedes mercalos en Sabor Maestro, en Marques de Valladares. Son cafés de especialidade de diversas orixes que torran en Vigo. Estaban propoñendo 4 gamas, que describen con cores e nomes descriptivos coma Traditional, Sweet, Exotic, Strong e Citric (o descafeinado nesta ocasión). En todos estes cafés son dunha orixe específico, cafés de finca e con todo o detalle. O que fan un chisco diferente e que escollen fincas e orixes de tal maneira que axusten a un de estes perfiles. Así o cliente vai ter sempre 4 perfis de sabor sen ter que andar a investigar entre varias orixes. Instagram: https://www.instagram.com/forest_coffees/
• HiDay. É unha cafetería de especialidade que esta nos baixos do Colexio de Arquitectos (pegados a Principe). E encarga que lle torren café para a súa marca. Un de eses torradores son os de Singular en O Grove, co cal podedes mercar café dun microtorrador das rías baixas sen sair de Vigo. Neste caso as orixes e os cafés van variando segundo os meses. Pasade pola cafetería, pedide uns cafés, e se vos presta ... podedes mercar un paquete para levar a casa (en gran ou moido). Instagram: https://www.instagram.com/hiday.coffee/
• El Club del Café. Neste caso Club del Café son uns torradores de Pontevedra que tamén teñen cafetería e tenda en Vigo: en Velazquez Moreno. Cafes de especialidade de diversas orixes (segundo haxa disponibilidade de lotes) pero sempre haberá café de Brasil, de Colombia, de Etiopía, Kenia e algún centroamericano. Na súa web podedes ver un pouco que cafés teñen torrados: https://clubdelcafe.es/ 
• Papayo Coffee Roasters. Neste caso están en Cangas do Morrazo, onde teñen unha pequena cafetería e un torrador (teñen a máquina de torrar dentro da propia cafetería). Aquí tedes seguro que todo o café é Colombiano. Porque o torrador e propietario é colombiano e aproveita o seu coñecemento do país para traer a Galicia o mellor do café de Colombia. Que non vos pareza que non vai a haber variedade, Colombia nos cafés de especialidade ten moitas variedades e perfís de sabor. En Papayo haberá sempre algún café que vai prestar co teu gusto. Instagram: https://www.instagram.com/papayocoffeeroasters/

Café italiano de importación

• Coffee Passion Galicia. Saindose un pouco do mundo do café de especialidade de tendencias anglosaxonas, en Coffee Passion (Lopez Mora, onde a Policía Nacional) propoñen café torrado en italia (pero non nunha multinacional, se non nunha pequena torradora). Se sodes de espresso e gustades ese carácter italiano, aquí este café tenvos que encantar. Tamén vende café de especialidade e diversas orixes ademáis de blends específicos para espresso (de entre outros torradores de Torrefazione Settegrammi). Ademáis a tenda é unha pequena cafeteria:  podedes probar café preparado nunca cafetera de palanca coma se estila no sur de Italia. Unha cousa moi especial. Instagram: https://www.instagram.com/coffeepassiongalicia/

Máis tendas onde mercar café

• Café Sanantón. Pois mira, tamén en Lopez Mora, por onde o parque de CJC. Nesta cafetería, podedes tomar cafés preparados por eles (tanto espresso, coma pour over), picotear petiscos venezolanos e tamén mercar café en gran (e moido). Teñen cafés de latinoamérica (Colombia, Panamá, Nicaragua, Bolivia) e tamén africanos (Kenia e Etiopía). Teñen boa variadade, grans de calidade e bó trato. Instagram: https://www.instagram.com/cafesananton/

Adega Pateira: tradición e xuventude para o viño do Rosal

En Adega Pateira conseguen manter a tradición dos viños do Rosal elaborando viñazos e viños moi serios, 🙂

O da tradición vai porque están moi a tope co de revalorizar a uva Loureira que era maioritaria no Rosal ata a industrialización do viño da zona. (Un pouco por estar a facer viños que escapan do estilo máis comercial en Rias Baixas e outro por ser unha adega moi diminuta, non embotellan ca etiqueta da DO, para que non vos pareza raro ó ver as súas botellas).

O seu viño de entrada é un moi tradicional Rosal, chamado xustamente Pateira e ca etiqueta marela. Coma estilan son 70/30 de Albariño e Loureira.  Pero… xusto á inversa de outras adegas: 70 de Loureira e 30 de Albariño. Prezo axustado e unha boa introducción á adega é a coma eran os viños do Rosal de sempre.

Se vos gustou o Loureira podedes ir a 100%: Buraca. Todos os aromas florais e corpo xentil e fresco da uva. (E coma en case todos os seus viños só 12°, prefiren facer viños lixeiros).

Que teñan tanta paixón pola Loureira  non quere dicir que non  saben traballar a Albariño! Coma proba eles tamén embotellan o Pampaloa, que é 100% Albariño. Fresco e elegante, moi salientable.

E tamén teñen unha curiosidade… (porque so producen 260 botellas!) un rosado moi goloso de Mencía. Se queredes probar un rosado moi orixinal que non ides ver no Instagram de todo o mundo. Se queredes facervos os exclusivos, buscade o Pateira Rose na súa web ou achegádesvos polo centro de O Rosal que é onde teñen a súa adega. 

Temos que entender que os viños son mais que unha botella ou etiqueta. Detrás hai xente que pasa 4 estacions traballando para cada colleita. Tivenos ocasión de estar no Rosal con Sandra e Pablo e vimos moita paixon, unha idea clara de a donde queren ir e un amplio coñecemento (da tradicion por herencia e das novas tecnicas por formación e curiosidade).

Apuntade esta pequena adega e tentade conseguir botellas. 

Adega Pateira https://www.adegapateira.com

Duchesse y Rodenbach: cervezas peculiares

El 2024 ha sido para mi el año de un tipo de cervezas: la Duchese de Bourgogne o la Rodenbach. No porque la estuviera tomando continuamente, si no porque en el 2022 no las daba conseguidas por ningún lado, pero en estos dos últimos años, de repente ya es sencillo obtenerlas (en Galicia): 

En mi caso, la curiosidad por estas cervezas comenzó por un día que para el cumpleaños de Javi preparé una tabla de quesos y intenté conseguir un maridaje de cervezas belgas (que es algo que le gusta mucho a el). Con el queso Xiros de Bisqato (y tambien para el Terra de Airas Moniz), estuve investigando y las recomendaciones de maridaje para quesos cremosos de pasta blanda los belgas decían que se podía usar una Rodenbach o una Duchesse de Bourgogne. Y ahí me puse a dar vueltas y buscar en tiendas y cervecerías a ver si la encontraba y nada. Y en parte de esta búsqueda caí en la cuenta que yo había tomado estas cervezas, pero hace mucho tiempo (un poco despues de entrar en la UE de repente había enorme variedad de cervezas de toda europa y abundaban los bares con 100 o 200 botellas diferentes): y desde entonces la verdad no recordaba haberlas encontrado. 

 ¿Que son las Vlaams Rood Bruin?

Bueno, para empezar si buscais un poco (incluso en las botellas de Rodenbach lo pone) esto estan clasificados como Sour Beers. Pero a mi no me gusta el nombre porque generaliza mucho, incluye cervezas de otros lados y incluye cervezas bastante diferentes. Por contra estas dos cervezas son muy parecidas y se producen en la misma zona, así que es lógico que tengan su propia categoría.

Sobre su preparacion, esta bastante bien explicado el proceso en la web de la Rodembach Brouwerij. Y que en resumen: 

• Se parte de malta tostado que toma color rojizo. (Rodenbach menciona que incluyen maiz). 
• Hay una primera fermentación alta (por eso la describen como ale). 
• Luego la cerveza se almacena en unas enormes barricas de roble donde se deja madurar y tambien sufre una segunda fermentación espontánea (donde aparecen bacterias lácticas). 

A pesar de que en el barril inicialmente tiene esa fermentación láctica y se pone más ácida, al cabo de dos años en el barril va evolucionando y los ácidos se transforman en ésteres. Por tanto la cerveza comienza siendo ácida y luego termina volviendose dulce. 

A la hora de venderlas es habitual hacer una mezcla de cerveza joven (ácida) con algo de cerveza envejecida (más dulce) para compensar. Ejemplos típicos: Rodenbach Grand Cru o Duchese (Excepto la Rodenbach Classic, que es principalmente joven, y por tanto más ácida y más ligera). 

Pero en la zona hay mucha tradición de hacer tambien versiones afrutadas de las cervezas (se mezcla la cerveza ya envejecida con fruta y se deja macerar unos meses). Por ejemplo la Rodenbach Alexander o la Duchesse Cherry. 

¿Como son y comos saben? 

Las dos cervezas presentan color oscuro. En el caso de la Duchesse es más oscura y tambien resulta más opaca. La Rodenbach si muestra un poco de color rojizo, y la Rodenbach Alexandre (con cereza) si se percibe más rojizo. 

Yo no me he lucido mucho sirviendolas en casa, y así que no se les ve mucha espuma a las de la fotos de arriba, pero di tengo una foto de una Duchesse de barril y como veis tiene una espuma muy espesa (pero no muy persistente, en un ratito ya se había ido).

En cuanto a sabor, las cervezas tienen un sabor ácido como afrutado al principio y luego va notándose un poco más de dulzor (sin ser nunca cervezas dulces). No son muy amargas ni se nota demasiado el sabor a lúpulo. Aunque no tienen tanta graduación, supongo que por su sabor fresco incluso parecen más suaves (¡peligro!). 

Se comenta bastante que estas birras son muy comparables a los vinos. Supongo que por el asunto del color, el que hayan envejecido en barricas y los taninos de la madera. Pero no se, si tienen similitud con vinos sería con algunos de estos vinos naturales de fermentación espontánea que tienen un carácter fresco y afrutado. Pero no veo que tengan nada que ver con la mayoría de los tintos. 

Lo que si que es cierto es que son muy diferentes a lo habitual de otras cervezas: con los ales y las lager no tienen su amargor ni el sabor a lúpulo. Y con respecto a las double o trippel belgas (que se les parecerían un poco por color) son diferentes por el sabor ácido y que no tienen el sabor a caramelo y cereales. 

Este sabor tan específico y lo diferente que son del resto de las cervezas, hace que a muchos no les gusten e incluso que alguien diga que no son cerveza! Y cierto es que no eran hasta hace poco un estilo popular. Incluso en Bélgica funcionan solo relativamente en su región. 

Pero como comentaba en el principio, si bien en el 2023 me fue casi imposible conseguir en Galicia algunas de estas botellas... en el 2024 (y ahora en el 2025 continúa), las cervecerías de mi zona estan todas bastante abastecidas (incluso pude tomar Duchesse de Bourgogne de barril). Siguen sin ser aún así crevezas populares, pero se ve que hay un nuevo interés en ellas. 

¿De donde viene esta nueva popularidad? Pues yo creo queeeee: 

Funcionan muy bien acompañando platos

Rodenbach Alexander con queso azul (y manzana y miel).

Duchesse de barril con Brie.

Duchesse acompañando Gorgonzola untado en Apio.

Que aquí volvemos un poco al comienzo. Cuando comentaba que había escuchado hablar mucho de ellos cuando buscaba una cerveza para tomar con quesos grasos. La frescura que tiene al principio combinada con ese retrogusto potente que tiene de taninos se adecuan muy bien a comida muy intensa (por grasa por ejemplo). Comida que opacaría el sabor de otros tipos de cervezas (o vinos). 

Ahí es donde estas cervezas funcionan muy bien. Yo los he probado con quesos grasos: Brie, el Terra mencionado al principio (me queda conseguir un Xiros, porque las cervezas ya estan en casa esperando a la ocasión). 

Pero también me he atrevido a poner (la Rodenbach Alexander que tiene fruta) con quesos azules. Y muy bien, es una experiencia muy divertida. 

Otra cosa que quiero probar (además del Xiros) es usar estas cervezas ¡para acompañar una fabada! Dicen que es una experiencia brutal. 

 

Onde mercar Duchese ou Rodenbach polas Rías Baixas

Esta parte xa vai en Galego, porque ainda que alguén caiga aquí a través de Google, non vai a achegarse a comprar birras a Vigo ou o Morrazo. Nas cervexerías que vou habitualmente, adoitan a ter botellas de Duchesse ou Rodenbach (ou Duchese e Rodenbach) nas súas neveras. Eu tanto tomo no lugar, coma ... merco para levar para casa. Porque eu quero estas cervexas para facer combinacións tolas de comida. De feito tomalas no local... non me tira tanto. Non as vexo coma cervexas para tomar de por si, se non xunto con comida potente. 

En Vigo: no Öderbier (cando mercas para casa tes un descontiño sobre o prezo). Ou no Craft (no Craft teñen tablas de queixos, así que ahí si que me animaría a pidirlle unha tabla de Brie ou algún queixo así ben graxo). 

No morrazo: en Bueu, no Ratiño Pequeno. Ou tamén teño mercado no Carlete en Vilariño (Cangas). 

O circulo de intercambio de café

 

Cambiei de choio este verán, e no meu primeiro día tamén incorporou outro compañeiro. Eu viña de Vigo, e S. ven de Shanghai (ainda que leva vivindo en Madrid dende hai un par de anos). Comezamos a falar e coincidiu que os dous temos bastante afición polo tema do café. Se ben traballamos en sitios separados, cada mes coincidimos en Madrid, e eu levo algún café dun torrador galego, e S. comparteme algún dos seus cafés favoritos. 

Os seus dous últimos agasallos fixéronseme super interesantes. Porque compartiume un par de cafés bastante especiais que lle trouxeron de China (da República Popular China mesmiña). E teñen outra cousa curiosa que coma veredes o envase é moi pouco informativo, ven escrito en Chino e pouco máis (o meu amigo para axudarme escribiu el a mán un pouco máis de datos). 

Honduras Finca Moka 

Con este levei unha sorpresa. Probeino e notei algo moi curioso: sabor a vainilla, caramelo, melaza, algo de madeira... todo tiña un sabor familiar pero que non me facía pensar en café. E fun mirar en Internet e descubrin que iste café é o Honduras Finca Moka Whisky. E ese sabor que le notaba é iso, sabor a Whisky, porque os grans de café verde fermentan en barriles onde estivo whisky. E entón collen sabores dos barriles. O choio é alucinante! De feito é un dos cafés máis aromáticos que teña usado nunca. Incluso gardo os pousos aparte porque seguen a soltar aroma a whisky durante varios días. 

 

 

Panama Finca Santa Teresa Volcan Baru Geisha

Neste caso non había sorpresa porque si coñezo os Geisha de Panamá. Coñezo de oidas. Porque ainda non conseguira probalo ainda. Si tiña probado un Gheisha mexicanos (agora cultivan esa variedade en México). Pero un Panama Geisha dos "Pata Negra" ainda non. Sentínme bastante en débeda co meu compi de traballo porque é un café moi especial e estou moi agradecido que compartise conmigo (logo comentoume que non me preocupase, que non é un café barato pero non é dos extremadamente caros que teñen prezos prohibitivos). 

Sobre os Geishas, é dificil describir coma é. Porque son ben ben extraños e diferentes. A ver, teñen este toque moi típico de algúns cafés etíopes, destes que se describen coma semellando un té negro. Eu non sei, non o vexo tan así. Ten sí unha parte especiada, outra parte como de marmelada, froitas exóticas moi inusuais e ... é moi doce. Pero moito moito. 

A ver, o meu punto de vista sobre os Geishas polo pouco que teño probado, non me vexo coma gran fan de eles. Ben me dou conta de que son extra especiais, e non teñen parangón. Coido que a súa fama está ben merecida. Pero claro, son tan potentes e teñen un sabor tan inusual, que non os vexo coma un café para tomar día a día (tamén para o que costan non vas tomar 3 tazas así seguidas!).

Pois un pouco coma comentei, esta sendo moi interesante este xogo de intercambio de cafés. Sobre todo porque el estame facendo coñecer cafés dos estilos que triunfan en Asica: cafés con aromas a whisky (que aquí en Europa case non vexo que vendan) ou os Geisha que case exclusivamente van a Asia. 

Herencia Caval - Tercer Año - 2020 - Rioja

Pois estas semanas tivemos ocasión de abris un Rioja que mercara eu na Emoción dos Viños do 2023. Que aquel ano fora no mosteiro de Oia. E xusto nunha das mesas que estaba no exterior, con vistas ó mar estaban os rapaces de Herencia Caval dende Cuzcurrita de Río Tirón (Rioja Alta). 

Segundo explicaron, na súa adega estan buscando un pouco recuperar os estilos antiguos que se estilaban en Rioja (por iso na etiqueta poñen: "Una mirada al pasado para mejorar el futuro"). Eso tamén explica un pouco que non estan usando as categorías que agora se estilan en Rioja de: Joven, Crianza y Reserva. Este Tercer Año era coma antiguamente se usaba para viños que tiñan un ano de crianza. Por tanto saian ó terceiro ano. Así que non chega a ser un Reserva dos de agora (que fan 2 anos) pero tampouco é coma moitos dos Jóvenes. 

Herencia Caval. 3er Año. Rioja. Tempranillo con Garnacha. 1 año en barrica. Cosecha 2020. 

Bueno, pois alá veu para casa e estivo un par de anos por aquí, ata que abrín hoxe no 2025. A ver que tal! No principio, supoño que por non darlle tempo a abrir so lle notaba moito o punto de taninos e algo de froita pasificada. Pero logo conforme foi abrindo funme dando conta que se ben mantén o caracter dun tinto ca súa potencia, tiña suavidade e eleancia. Do que din fresco? A min pareceume un tanto máis complexo ca fresco (se cadra o de pasar 2 anos na casa cambiouno un pouco). Na etiquena non indica as uvas pero eu vendolle a capa sospeitaba que non era 100% tempranillo (e non era). Ese toque da garnacha nótaselle ben. Conforme foi abrindo o viño o toque frutal (guinda e grosella) notabaselle máis. Gustoume moito. 

Buscando algo de información sobre o viño, descubrín que non ten moita referencia en Internet. Coma cando falara con eles dixeranme que eran un proxecto pequeno e bastante experimental, tiven un pouco de inquietude que decidiran abandonar. Por sorte din co seu Instagram: @herencia_caval. E estou vendo que teñen posts recentes e incluso estan subindo historias do seu traballo en viñas (hoxe mesmo  estaban podando). Así que por ledicia, pois continúan co do viño. 

O que sí, e que non teño nen idea donde mercar os seus viños. En Internet que topas de todo (ainda que sexa AGOTADO) non hai nada. Así que quedo cas ganas de mercar máis. A esperar e a ver se podo ter de novo ocasión de mercar máis botellas. Porque gustar, gostei. 

Polvoróns (e Mantecados) a eito!

 Pois por estas datas é bastante habitual que a xente poña a rosmar sobre o que lle gusta e non lle gusta das comidas do Nadal. E é bastante xeralizado escoitar á xente que non lle gustan nada os polvoróns.

Pois hai (algunha) xente á que lle gusta (moito) os polvoróns/mantecados! 😝 Coma a meu afillado que vive en París. Así que dende o ano pasado como non pode vir polo Nadal, pois fagolle chegar unha caixa con polvoróns ou mantecados.

Pero coma son así de teimudo, pois non envío un só tipo se non de varios fabricantes, para que compare e para que cada rillada sexa diferente.

Este ano o envío levaba:

Os Felipe II (Vitoria), Que son brancos e teñen a amendoa moi fina. E seica todos os anos esgótanse a pesar de ser ben caros.

Dende o sur, os El Patriarca veñen de Estepa (Sevilla) e son outro choio, de canela e con ajonjolí.

E desde Jijona unha marca non tan extendida pero con moito nivel: La turronería. Aqui xa non son redondos e volvemos a ter amendoa, pero xa un pouco máis grauda (nótase ó comer).

Os Toro son de Tordesillas, e son un tanto máis cativos, pero ... veñen a representar a tradición de Castela. Estes son outra vez brancos e de miolo fino.

E para rematar os da Abuela Asunción que teñen o choio de que van nun celofán onde non se ve ben o nome. Neste caso ves clarísimo que son feitos a man ,e nen teñen forma de disco nen alongada. Son coma boliñas. E dentro de cada bóa hai 2 amendoas enteiras!

Bueno pois os polvoróns istes xa están en París. E ca cousa curiosa, que eu cando entreguei a caixa dixen que levaba polvoróns, pero a rapaza de correos puxo "decoraciones navideñas". 🤷‍♀️ Pero coma vedes os paquetes pasan por raios X, e alguén en Madrid xa corrixiu que que ían polvoróns. Chegar chegaron.

E para rematar, sempre me fixo moita gracia, que unha das marcas que compiten con Felipe II son os de Carlos I (Sevilla). Neste caso é curioso porque estas dúas marcas si que teñen mantecados moi parecidos en textura e sabor!

E para rematar, alguén preguntará ¿cal de todos estes é o meu polvorón favorito? Pois nengún de estes. O que máis me gusta é un de Navarra que fan os de Antonio Anaut, que son abraiantemente brancos e que teñen un sabor intensísimo a canela. Bruutal! A putada é que na tenda que mercara os Antonio Anaut, este ano non ós trouxeron Certo é que o ano pasado non os acabaran, pero eu fora e mercara todos os que quedaban! Este ano estiven esperando a ver se os traían pero agora xa estamos a mediados de Decembro e xa non teño. Para o ano que ven teño que ver de encargalos online ou algo así, porque francamente coido que son uns polvoróns moi especiais.

Mercar peixe e marisco online: funciona ben?

 Se tes curiosidade coma é e que tal funciona o de mercar marisco online... pois contoche eu.

Eu inicialmente non tiña pensado dicir moito do tema, só poñer as fotos das ostras e do viño e fiesta! Pero logo pensei que se cadra hai moita xente que non topa algunhas cousas na pescaderia ou vive nun sitio sen ela... e anda a pensar coma safar.

Pois bueno, a min pasame un pouco de iso. Se ben Galicia é productora de ostras, non sempre é facil topalas nas pescaderías, ou non quero facer X kilómetros para ir dar a algún sitio que os teña.

Non sei se lembrades cando estabamos na primeira post-pandemia e non podías sair do concello e eu tiña antoxo de ostras para aninovo, e entón encarguei por Internet. E coma aquilo funcionou moi ben apuntei para se me facía falla pedir máis veces.

Deixo aquí as fotos paa que vexades un pouco coma pode ser o producto: eu pedín ostras planas pequenas (eu prefiro moitas ostras pequenas ca poucas grandes, e se ben adoro a rizada, a plana é algo que non abunda tanto e case nunca me poñen nos restaurantes así que sempre ando con gana de elas).

Eu aquí falovos de ostras, pero nas webs venden máis ben marisco, outros tipos de cunchas e tamén peixe fresco. De feito probablemente vendan moito máis deso. O envío,os prezos e o de que veña todo fresco aplica para o outro coma para as miñas ostras.

Das vosas preguntas:

- o marisco é bó? pois eu coido que exelente, sempre me viñeron de primeira, ben vivos.

- está ben de prezo? pois así segundo vexades, na páxina web indicanche o prezo e ti decides se che parece ben ou non

- e canto custa o envío? pois mira, ainda que as veces poñen un aprox de 20€, en realidade coma o envio e dentro de Galicia a min saeme por 5€, que me encaixa ben

- e tarda ben pouco, encargalas e chegan á maña seguinte. Ademáis ecolles ti o día de maneira anticipada non tes que mercar o venres para a fin de semana, encargalas ó martes e eles apuntan o pedido e conseguenchas para o venres e mandancho para que as teñas o sábado.

E bueno coma o choio non era informativo e nada promocional, pois non dixen onde merquei. Pero ben se be na caixa que son os de Sal y Laurel.  😂

Hai varias outras empresas e opcións en Galicia (de feito eu merquei tamén de outra, moi ben, pero vese que deixou o negocio). Pero claro, eu só podo recomendar a que coñezo. 

Ah, en canto ó viño, pois era un espumante de alvarinho que fan en Melgaço, de Quinta das Alvaianas. Que traballan en producción biolóxica en todas as súas viñas. E preparan por un lado un alvarinho, pero tamén elaboran un espumante polo método champanois. 

Ah, e non menos fardar un pouco co enfriador chulísimo de sardiñas, tamén Portugués. Mercado en Valença.