Choubisnesfood (na casa)

Pasaron moitas cousas no 2020, pero ademáis de todo o malo houbo algunha sorpresa moi agradable. Moitos en Vigo tiñamos moitas lembranzas de Diego (ex-OhSushi, ex-Barrabasada). E de repente... ¡apareceu Choubisnesfood! 

Cunha pequena peculiaridade porque non é un restaurante se non que traballa habitualmente facendo comida para levar (ainda que tamen arraxa brunchs e alguns xantares en plan pop-up de estes). E tampouco ten web, se non que comunica todo e xestiona todo con Instagram (que non deixa de ser unha bóa idea ainda que eu inicialmente pensaba que era un fastidio que non tiveran web, ó final, as webs dos restaurantes no móvil non son sempre son cómodas). 

Ver esta publicación en Instagram

Una publicación compartida de Choubisnesfood (@choubisnesfood)

Pero o principal é que a proposta gastronómica segue incidindo nas combinacións arriscadas e moi orixinais.

Hai uns meses atreveuse cuns "picantones" lacados estilo pekin co seu arroz frito e unha ensalada de repolo con fiuncho: 

E de postre unha crema de coco con lichis.... fantástica. 

E algunhas de estas ideas que a un non se lle ocurrirían coma xarda afumada, pero en lugar de comer nun prato, a idea e tomala nun bolo coma de hotdog:

Esta caralludo. 

E tamén teño probado un ceviche alucinante que fan (isto xa é algo máis ortodoxo). 

Pescado con salsa satai y arroz

Banofee pie en tarrina

Poke de salmon e kimchi.

Mala Uva Wine Bar (2021)

Polo meu cumpleanos... regaleime uns viños (especiais) e uns pinchos (moi ricos).

O lugar foi o MalaUva. É un sitio que lle tiña moitas ganas. Por un lado estiveron pechados varias meses e non había take away (ainda que se lles podían encargar viños, pero non sabía). De todas formas a experiencia bóa para min e ír ali, deixar que che escollan viños ó seu xeito e probar unha copa dun e unha copa de outro.

E esta vez a cousa foi así. Comendo os petiscos (fantásticos) que teñen e probando diferentes viños.  

Xarda & boliño - Cun pinot noir (sí un viño tinto) de Borgoña (perdonade, non podo dicir que adega é porque non o apuntei, e coma vedes pola botella non hai maneira de ver a adega).

 

Bocadiño de cacheira a baixa temperatura - Chenin blanc moi inusual do Loira. Les Cocus - 2018. 

 

Tabla de queixos: galego de leite cru, comté e gorgonzola, e neste caso houbo unha comparativa entre 2 estilos de facer Rieslings. Un Weingut Wolf seco... cun caracter moi especial, e un Dr. Loos do Mosela. 

E de postre, torija e un Barbeito Madeira. 

Todos os viños unha maravilla. Todos diferentes, todos moi especiais.
Non podo menos que dar ganas ó taberneiro é a cociñeira, e dar gracias a MalaUva por existir.

Caldo con Filloas (Frittatensuppe)

Hoxe ía facer filloas de caldo e caín na conta que podería tentar facer unha cousa que fan en Austria e Alemania...

 
Supoño que xa sabedes que en toda Europa fan filloas (con outro nome). Pois gracias a unha amiga austríaca descubrin que fan unha sopa na que poñen dentro filloas cortadas en tiras (coma se fora pasta). En Austria chamase Frittatensuppe (en Alemania Pfannkuchensuppe).

• Pfannkuchensuppe
• Sopa de Crespelle (Frittatensuppe) 

Ahí pensei ... aquí en Galicia temos filloas, e temos caldo ¿coma é que ninguén pensou en algo así? Pois aquí imos facer.

Fixen filloas de caldo (ovo, fariña e auga de caldo). Estan escuras porque acabei a fariña de trigo e completei con fariña de centeo. Pero na receta orixinal esto faise con fariña de trigo.

 

E logo cortanse en tiriñas e engades o caldo (eu tamén puxen cacheira, pero non se ve na foto) e tomalas antes de que se desfagan as filloas (porque co caldo vaise desfacendo).

 

 

Chilaquiles verdes con huevos y crema.

Un clásico dos almorozos mexicanos (incluso ten versión de rúa, que é facer unha torta -bocadillo- con chilaquiles): triangulos de tortilla fritidos (chamanse totopos ainda que en España algún os chama "nachos", pero ese nome é para outra cousa).  E moi sinxelo de facer ..... 

Isté é unha das mellores opcións que se poden facer con productos mexicanos "de supermercado". Porque fritas, as tortillas industriales quedan ben. Coma tomates verdes non é algo que se venda en Galicia, pois mellor usar as salsas de lata. Cunha latiña pequena pois xa sirve. Se podedes conseguir follas de aguacate, podes poñelas na salsa para que lle den sabor (a salsa dos chilaquiles leva normalmente epazote ou hoja santa, pero podemos poñer folla de aguacate).

E xa está ... hai 2 escolas para tomar os chilaquiles:
- poñer a salsa moi quente nos totopos e deixalo un rato para que se vaia ablandando
- poñer a salsa templada xusto no momento de ir comer: enton os totopos estan crujientes

E xa está. Xa sabedes se un día queredes cociñar algo moi fácil e que é moi mexicano. (Este plato obviamente esta moito mellor con salsa caseira, pero a salsa de lata serve).

Benvida ó 2021 con con ostras

 A ver, non sei de onde ven esta tradición pero en Vigo (A Pedra) teñen a tradición de ir tomar 12 ostras (ás 12 do día, apuntade o dato porque non é precisamente un plan para ir de reeenganche). 

Eu fixeno 2 anos (un de eles foi frustrado porque quedei durmido esperando que abriran A Pedra), e a verdade pereceme unha tradición interesante, porque coido que as ostras é algo que pega moi ben ca resaca (de todas formas non é boa idea gastar os cartos en tomar ostras cando estás moi perxudicado porque non o vas a apreciar e as ostras son ben caras, mellor vai polo chocolate). 

Bueno, pois este ano decidín que ía recibir o 2021 con ostras, pero non podía (nen quería) ir por A Pedra. Descubrín que en Galicia temos un proveedor de ostras de primeira: @abocaostras
Encargalas en entreganchas na casa. 

Eu tiña un pouco de medo porque nunca me puxera a abrir ostras e pensaba que sería díficil. Facil, facil non é ... pero se te informas ben coma facer para abrilo e pos coidado non te mancas e non estropeas as ostras. Coido que o fixen bastante ben. 

Se mirades as miñas ostras observaredes que fixen 6 ó natural e outras 6 levan unha salsa.






Esta salsa que fixen vai en tributo a México, onde vivín moitos anos. Alí é moi habitual que fagan as ostras (ostiones rasurados) con vexetais picados e salsas. Así que preparei unha salsiña con chiles que tiña na casa e alá foron (quedaron picosos a eito, e a verdade costoume un pouco tomalos, pero mira, non foi mala cousa porque espertei).

Calqueira das dúas opcións, excelentes. As ostras fresquisimas e sabrosas...

Oes e xa casi paso por alto a maridaxe. As ostras ca súa salinidade e mineralidade chaman por un viño mineral e salino ... e recomendáronme (en Vidi, na rúa Miñoca) A Pedreira 2019 de Fulcro ... que xa polo nome medio dí... que é un albariño moi granítico e salino. Estivo excelente a recomendación.

Unha maravilla de entrada no 2021.

Los Romeritos, plato típico e nada exportable mexicano

 En México en Nadal e en Semana Santa hai a tradición de comer Romeritos. ¿Porqué en Nadal e Semana Santa? Pois porque ambas dastas son vixilia (hoxendía ninguén cumple a vixilia o 24 de Decembro, pero se non fora vixilia ... ¿porque pensades que o bacallau e o marisco eran platos típicos en Galicia nestas datas?). Pois coma os romeritos son vexetais, é un plato perfecto para comer en vixilia.

Os romeritos son unhas ramiñas pequeniñas que semellan moito á herba aromática mediterranea romero. Supoño que de ahí ven o nome en castelán cando chegaron os españoles a Mesoamérica. 

En canto a compa se preparan para comer ... imos poñer dúas receitas. Unha versión feita na casa ... e outra eita polo grande Yuri.

 

E non podería faltar a explicación de coma se limpian: 

La salsa de Don Mario

La salsa de jitomate tatemado de Tacos Don Mario en Colonia Portales.

Una de las cosas muy interesantes de pedir tacos para llevar (a pesar de que no me agrada porque los tacos se ablandan un poco ... curiosamente con las tortas me pasa al reves, creo que esta bien el pedirlas para llevar y si estan en papel, como que el pan ba absorbiendo sabores y tal, pero con la tortilla esto de que vayan tomando la grasilla de la carne no me parece tan bien) es que te regalan un buen de salsa. 

Y puedes investigar a fondo como es la salsa y como se ha hecho. 

Esta de Tacos Don Mario es de jitomate tatema y me sorprendió por:
1) esta muy rica
2) si que quemó bastante los jitomates
3) en lugar de hacerla muy fina ... dejó los jitomates casi enteros (yo que me esfuerzo a molcajetearla muchísimo intentando que quede suave, ellos la dejan con pedazos muy grandes).

En cuanto a los tacos ...confirmo una cosa ... los tacos de bistec no me entusiasman. Y no es que en Don Mario los hagan mal ... es que es carne muy aburrida.

De Don Mario me encantaron el de higado encebollado y el de carne enchilada. El de bistec... sabía rico por la salsa. Que como dije es muy buena.

Higado Encebollado

Carne Enchilada

Bistec

O drama de mercar chiles en México

 Cousas que só pasan cando vives en México: Ir ó mercado a por chiles. O verduleiro apaña unha manchea. Ti con cara aterrorizada dis... "solo quiero un cuarto de quilo". E el mirache con cara de "vaia mixiricas". (Porque un mexicano levaría medio quilo ou máis)

Nota aclaratoria:

- medio kilo de chiles é moito

- un cuarto de quilo de chiles é moito 

En realidade o que podo necesitar son 3 ou catro. Pero coma non podo pedir 100 gramos ou 50 gramos, pois acabo levando de máis. 😅

Por iso normalmente o que fago é cando merco tomates (os verdes) ou jitomates (os vermellos) ... digolle ó señor do mercado "me pone un par de chiles para la salsa?" (así teño chiles gratis polo prezo dos tomates). Pero o señor mírame con cara de ¿solo 2?

Ai, que complicado é ir mercar chiles e non quedar de mixiricas. 😅

Tortas el Paisa (e a confusión e os tacos que non saen nos documentales)

 Supoño que todos teredes visto Las Crónicas del Taco, máis que nada porque está en Netflix e total xa estades pagando Netflix. (Eu personalmente coido que é moito máis interesante Todos Los Tacos, que está en Youtube e que é moito máis curto e concreto).  Pero bueno... o importante é que xa veriades moitas imaxes de tacos e tamén da importancia e mítica que teñen os "locales de tacos" na cidade. Nunha cidade que ten un diametro de 40 ou 50 km e onde tardas un rato enorme en chegar ós sitios ... hai xente que vai a un sitio bastnate lonxano para ir tomar uns tacos específicos. 

No documental dos Tacos Pastor, falan de que hai 4 tipos de Tacos Pastor. Pero hai un de eles dos que non amosan imaxes: "o taco pastor guisado". Pois ese taco é o típico da taquería Tortas El Paisa de Calle Coruña.  

Por casualidades da vida eu estou aloxandome a 50 m da Calle Coruña así que podo ir andando ata alí a probar eses tacos. Que ó final resultou que tampouco estaba tan perto ... a Calle Coruña esta é longuísima e tiven que caminar coma 30 minutos. 

Coma se ve no trompo este taco pastor esta feito de carne de porco e cebola a capas alternas (¿que coma fan para poñer a cebola e que non se desmorone todo? Pois é un gran misterio, pero o certo e que o fan é que funciona ben. 

Estes tacos pastor son un tanto especiales porque xa veñen ca cebola cociñada. Non se lles engade nada. Tan só salsa (a verde pica moitísimo e a vermella é máis suave - vedes coma en México as cores das salsas non indican a forza). 

Unha cousa curiosa ... en esta taquería decidiron que polo do COVID non se pode comer no sitio. Así que so dan tacos para levar. Por iso meteron os tacos en papel e tiven que traelos á casa. Ainda que so sexan 10 minutos ... o feito de ter os tacos pechados nun sitio... pois estropea bastante a experiencia dos tacos, que ven sendo a de poder tomalos ca tortilla ainda crocante e o recheo quentiño. Pero coma aquí van envoltos en papel ... pois nin tan mal (o papel é un tanto permeable). (Se estiveran envoltos en plastico ou papel aluminio ... pois serían incomibles). 

Bueno, pois esto era a primeira parte a segunda parte é ... 

Os locales de tacos que confunden ... 

Hai unha cousa curiosa en Cidade de México (e en todo o país) que é  que os nomes dos locales de tacos son moi similares e repitense moi habitualmente. 

Deixo aquí unha pequena mostra que hai varios "El Paisa", varios "Güeros", varios "Manolos", e varios "Arandas"... e máis ou menos parecido con todos os nomes que se vos podan ocurrir. 

Na maiorá dos casos non hai problema: son taquerías moi diferentes en partes da cidade moi diferentes e por tanto non causan confusión. 

Pero na Calle Coruña, a 250 metros ... hai un sitio de tacos tamén chamado "Tortas y Tacos El Paisa". 

Observade que estrictamente non teñen o mesmo nome: un é "Tortas el Paisa" e o outro é "Tortas y Tacos el Paisa". Pero o certo é que cando un non sabe (eu) son o suficiente parvo para ir a este. 

E sí... teñen tacos pastor, e non estaban mal... pero "non eran os tacos pastor tan diferentes dos demáis que fan no outro sitio". 

O que si que tiñan en este outro sitio era que servían tepache: 

Tepache é unha bebida feita de piña (ananás) fermentado. Cortas a piña en cachos (ca casca) incluida: de feito probablemente esta feita ca casca que sobra de cando usas piña para outras cousas. Deixalo fermentar varios días e queda unha bebida que é doce e tamén áceda. Ten algo de alcohol pero bastante menos que unha cervexa. 

Non podo asegurar que este outro local tente crear confusión e quitar clientes á outra taquería (estan bastante lonxe, e ambos parecen ter antiguedade parecida). Pero o certo é que hai en moitas partes da cidade onde hai taquerías que parecen querer atraer confusión. O maior exemplo de esto é o que pasa cas Tortas del Recreo (coma xa contamos aquí en Laconada), que esta rodeado de negocios que tentan usar o nome (estan na Calle Recreo así que é fácil usar o nome de maneira disimulada). Ata o punto que só sabendo das co lugar verdadeiro e famoso. 

E agora para rematar vou falar dun tipo de tacos que non salen en Cronicas del Taco, na Tacopedia e tal... pero que existen e son dos meus favoritos. Na rúa Coruña, un pouco máis adiante hai un puesto na rúa: 

Este puesto prepara un tipo de tacos que teño visto en Ciudad de México pero que sobre todo teño visto na Zona dos Volcanes (sur-este de Ciudad de México): os tacos de bistec, cecina e cecina enchilada con cebola e patacas fritas. ¿Tacos con patacas fritas? Pois sí ... 

E non, non é coma nos cachorros portugueses que meten patacas fritas industriales. Aquí no puesto de tacos friten patacas nun lado, e teñen unha plancha para a carne no outro. E cando cho preparan, levas carne e patacas. E logo engades a salsa e tachan. 

¿Que vos parece este plan? Para min é xenial. Porque os tacos de bistec tenden a ser bastante aburridos. Estan un tanto resecos. Pero se lle pos unhas bóas patacas enton a cousa cambia. Patacas dan ternura e a carne da sabor. A min encantanme e cando vexo un changarro que ten este tipo de tacos, adoito a pedir. (Este tipo de tacos son puramente de rúa... ainda non vin unha taquería establecida que ofreza esto. Tal vez por iso tamén me fan máis chiste: son verdadeiramente populares. Non teñen versións e historias. )

Tortitas para el desayuno

Hay mil recetas de tortitas por ahí dando vueltas pero vamos a compartiros la versión que hace Ana en su casa. Probada semanalmente, sencilla y con muy buen resultado. 

Los ingredientes son muy cómodos de calcular porque no se tienen que medir las cantidades si no que aprovechamos la medida de uno de los ingredientes para los otros. 

Ingredientes: 

• 1 huevo 
• 1 yogur natural (con o sin azucar, no importa) 
• 1 vaso de leche (usar el vaso del yogur una vez vacío)
• 2 vasos de harina (usando el vaso del yogur) 
• 2 cucharillas de levadura química (también llamada "de repostería")
• 1 cuchara sopera de sirope de agave o miel de abejas 

(Nota: se que muchos cambiais los ingredientes de las recetas, para intentar hacerlo más light o porque no quereis comprar el ingrediente. Pero en este caso la miel o el sirope son importantes, porque son los que hacen que las tortitas tomen color dorado al hacerlas en la sartén. Si le sacais el ingrediente, las tortitas os quedarán blancuzcas y no van a ser tan apetecibles) 

Con estas cantidades os dará para hacer 8 tortitas. Que es perfecto para un desayudo para 2. Si quereis hacer más tortitas, multiplicar los ingredientes. 

Un punto importante, para los preocupados por las calorías (los mismos que estabais pensando en evitar la miel o el sirope en la masa 😅). Si téneis una sartén antiaderente, no hace falta que pongais aceite o grasa. Las tortitas se prepararán sin problema. Y tendreis un desayuno con un poquitín menos de grasas. 

La preparación e las tortitas es muy sencilla (hasta un niño puede hacerlas). Vais poniendo la masa con una cuchara en la sartén muy caliente, intentando que quede una forma redonda (la forma no importa mucho en le sabor pero luce mejor en el plato). 

La dejais un rato hasta que comiencen a salir burbujas, y entonces le dais la vuelta. 

Como veis el dejarla el rato suficiente para las burbujas es importante para que quede con un color doradito del otro lado (y tambien para que la tortita quede suficienmente firme para voltear facil). Una vez dada la vuelta esperais un ratito (20 o 30 segundos) y ya podeis sacar la tortita. 

 Para servirla la acompañais de lo que más os apetezca:

• sirope de arce
• miel 
• mermelada 
• mantequilla